Marco Carola, opgegroeid in Napels, Italië, kwam in aanraking met electronische muziek via de vader van een goede vriend van hem. Deze man was een grote meneer in het nachtleven van Napels en zodoende bracht Marco veel tijd door in discoteken en studio’s. De muziek greep hem en het duurde dan ook niet lang voordat hij zijn eigen draaitafels aanschaftte. In het begin draaide hij vooral Italo-house, wat wij allemaal wel kennen van de vakanties in Italië. Hoewel hij deze stijl draaide voor een publiek van soms wel 3000 mensen, raakte hij in aanraking met een andere stijl die hem veel meer deed: techno. Omdat deze muziekstijl nog vrij onbekend was, was het moeilijk om een platenmaatschappij te vinden die zijn platen uit wilde brengen, want inmiddels was hij al druk aan het produceren geslagen. Een logisch vervolg was dan ook dat Marco zijn eigen label oprichtte, Design Music genaamd. Inmiddels is hij eigenaar van meerdere labels, zoals Zenit, Question en Do.Mi.No.

Het switchen van stijlen (van Italo-house naar techno) is iets wat Marco Carola vaker deed in zijn carrière. Hij zegt hierover het volgende: ‘Ik denk dat mijn stijl continue aan het veranderen is. Ik begon met house, ging daarna over op tribal-techno en richt me nu voornamelijk op minimal. Het is niet zo dat ik een trend volg, ik draai gewoon wat ik echt, écht leuk vind, maar let daarbij wel goed op dat het funky blijft aandoen’. Hoewel hij al een lange carrière achter de rug heeft, is deze cd (uit een reeks van Fabric-cd's, één van de grootste en bekendste discotheken van Londen) gek genoeg de eerste dj-mix die hij uitbrengt.
Kortom, hij heeft er veel moeite voor gedaan er iets specials van te maken. Laten we luisteren wat dit heeft opgeleverd.

De openingstrack (‘Matt John - IQ’) is rustig van aard, een prima binnenkomer die de luisteraar als het ware een beetje laat warmdraaien. De rustige beats van deze track worden af en toe onderbroken door een sneller en levendiger intermezzo, welke spanning met zich meebrengt en doet verlangen naar meer. Dat ‘meer’ schotelt Marco Carola ons voor in het volgende nummer, hier gaat het tempo namelijk iets meer omhoog en het geheel swingt wat meer. Halverwege het nummer volgt een goedgeplaatste break, waarna het weer op dezelfde voet verder gaat. Zo zijn de eerste nummers van de cd vergelijkbaar met elkaar. Levendige tracks met veel percussie, redelijk swingend en moeilijk om bij stil te blijven zitten. Vanaf nummer zes gaan we wat meer de diepte in, deze track (Timo Anttila - Nakuta’) maar ook het hierop volgende ‘Barem - Cilindro’ blinkt uit in zijn eenvoud, maar is zeer zeker de moeite waard. Knap hoe je met zo weinig geluiden toch een pakkend nummer kunt maken. Beide nummers sluiten tevens naadloos op elkaar aan.

Na de Latijns aandoende percussie van Paco Osuna en de acidinvloeden van ‘Ac|ddrop’ (track tien, afkomstig van Fraktion) gaat het tempo met de lekkere funky basslines van ‘Marc Houle - Kicker’ weer iets omhoog. Ook funky is het hierop volgende ‘Audio Werner - Onandon’, wat één van de weinige tracks op de cd is waar vocals in voorkomen (zij het dat deze nogal vervormd zijn). Een aansprekende naam op deze cd is onze natuurlijk eigen 2000 and One, die samen met Dave Ellesmere verantwoordelijk is voor het bekende ‘Pecan’ (nummer veertien), een lekkere opbouwende track. Dan is het daarop volgende ‘Change’ van Details een stuk ingetogener en minimaler, maar desalniettemin net zo pakkend. Zo werkt Carola toe naar het einde van de cd, waarbij zeker ‘Escarabajos’ nog opvalt vanwege de lekkere warme en opzwepende melodie en waarbij het slotstuk voor rekening komt van Alex Smoke met ‘Plunder’. En zo komt er een eind aan de eerste mix-cd van Marco Carola. Of deze mix zo speciaal is als hijzelf doet voorkomen valt te betwijfelen, wereldschokkend of iets dat we nog nooit gehoord hebben is het niet. Desalniettemin is de mix die lekker wegluisterd toch voor de minimal liefhebbers wel verplichte kost.

Score: 75/100


www.fabriclondon.com
www.marcocarola.net