Partyflock

Celebrate Life - Gert van Veen

Celebrate Life - Gert van Veen

door , gepubliceerd op , waardering: 90/100
Er zijn twee uitgaven van het boek: een koffietafelboek met naast de tekst een grote hoeveelheid foto's en een 'gewone' hardcover met daarin zowel Release (deel I) als Celebrate Life (deel II). Een enorm dikke pil van 700 bladzijden. Wel wat fotobladen, maar voornamelijk tekst. Deze review betreft de laatste beschreven uitgave. De eerste 246 bladzijden is het boek 'Release' dat uitkwam in 2004. We laten dat op dit moment voor wat het is. We willen immers de smeuÔge details van de meest recente periode lezen.

Aan het hoofd van succesvolle bedrijven staan vaak wat excentrieke mensen. Eigenzinnige types waarmee het vaak lastig samenwerken is. Althans dat horen we vaak van ex-werknemers. Zo ook bij ID&T en Q-dance...
ID&T-topman Duncan Stutterheim is geen makkelijk type. Luisterde slecht naar anderen en deed vooral graag waar hij zelf zin in had, omdat hij gewoon vond dat hij gelijk had. Het beter wist. Of hij wilde iets gewoon heel graag. Hij is vooral een aanjager van nieuwe ideeŽn, krijgt mensen mee met zijn plannen. Hij geeft toe niet tegen kritiek en slecht tegen zijn verlies te kunnen. Niet echt karaktertrekken van een teamspeler. Lange tijd is het nieuwe op de kaart zetten natuurlijk ook het belangrijkste: het bedrijf moet groeien.
Q-dance in de beginjaren wordt beschreven als ware het een soort sekte. Wouter hield de gelederen strak, schreeuwde als iets niet in zijn straatje paste en eiste maximale inzet van iedereen die voor hem werkzaam was. Kwam je na een nacht lang posters plakken een keer om 9:30 in plaats van 9:00 op kantoor dan vroeg hij 'zo, toch gekomen?'. Maar iedereen ging voor hem door het vuur en zonder hem was Q waarschijnlijk niet geworden wat het nu is. Zonder ID&T trouwens ook niet. Het was de wens op gelijke hoogte te komen en ze te overtreffen die het bedrijf voortstuwde. Tegelijkertijd hebben ze beide enorm van elkaar weten te profiteren.

Voor degenen die er halverwege de jaren 2000 bij waren en discussieerden over 'IdÄt' is het tof om nu eens te lezen hoe het ťcht was. Dat er af en toe echt paniekvoetbal werd gespeeld, dat een concept als Innercity inderdaad ten onder ging aan de, wellicht egocentrische, wens te vernieuwen. De geschiedenis rond Trance Energy is niet iedereen bekend: het was niet, zoals velen dachten, direct een vrije keus de trance te laten vallen. Ook lees je over de kentering die Samsung veroorzaakte met een megagrote sponsordeal waardoor Sensation de wereld over ging naar zeventien landen.

Bij sommige hoofdstukken denk ik: het is meer geluk dan wijsheid. Van buiten leek het vaak een steak geoliede machine, zakenmensen op en top, wetend wat te doen en hoe te handelen. Enthousiasme, passie en mazzel deden veel probeersels in successen veranderen. Het is bijvoorbeeld opvallend hoe vaak men eigenlijk in een financiŽle valkuil liep. Toch kwam ID&T elke klap uiteindelijk, soms met hulp van derden, weer te boven. Nu bestempelen we het als goed zakendoen van Duncan. Maar af en toe had hij het geluk gewoonweg aan zijn kont hangen.

De meesten van ons zaten stiekem vooral te wachten op het verhaal over de verkoop aan SFX. De zakken met dollars. Veel vond in achterkamertjes en aan de andere kant van de grote plas plaats. Wij Nederlanders snapten het niet, misgunden het ze misschien? Het sprak in ieder geval tot onze verbeelding en dat fantasie een loopje met mensen kan nemen, tonen de vele speculaties en verhalen die op onder andere Partyflock de ronde deden. Kern van het verhaal is dat men wel 'moest': ID&Q had het nooit gered tegenover powerhouses als AEG, Live Nation en SFX. Doordat de ego's van de Nederlanders en Pasquale Rotella te groot waren voor een samenwerking, moest haast wel gekozen worden voor geld in plaats van creativiteit. Al moet gezegd dat het niet niet letterlijk de keuze voor geld was. Stutterheim had, misschien ietwat naÔef, de wens een wereldwijd opererend conglomeraat te vormen. Q wilde juist niet mee, werd losgetrokken van ID&T.

Uiteindelijk komt het er op neer: zijn ze gewoon keihard genaaid door Sillerman en het leek er lange tijd op dat ze er niet eens voor betaald zouden worden. Voor ons buitenstaanders was het hele SFX verhaal chaotisch en onduidelijk, het boek maakt duidelijk dat het voor de hoofdrolspelers niet per se anders was.

Conclusie
Het is een zeer omvangrijk werk geworden. Het is duidelijk dat Gert van Veen weet waarover hij schrijft, de spelers kent. Voor de nieuwe generatie een geschiedenisboek, een leerschool over hoe een muziekstijl als hardstyle is ontstaan, het hoe en waarom van de steeds heftigere decors en steeds hogere, dikkere stages. Voor de ouwe rotten is het een heerlijk tijdsbeeld. Zij waren erbij en hebben het meegemaakt, zien veranderen. Voor iedereen, generaties overstijgend, is het een superinteressant verhaal. Een kijkje in de keuken van de organisaties die we allemaal kennen, maar waar we eigenlijk weinig van weten.....
pagina laatst gewijzigd op
Stemresultaat: geweldig
geweldig360%
zeer goed120%
goed0
ok0
voldoende0
onvoldoende0
slecht120%
zeer slecht0
waardeloos0

10 opmerkingen

Heb Hem bijna uit, het leest heerlijk weg en het is goed geschreven.­ Eigenlijk is er maar één minpunt, dat is dat ik nu geen nieuw leesvoer meer heb!
Staat er ook in waarom ze nu Trance Energy en Thunderdome weer houden ? Iemand van Live Nation vertelde me laatst dat ze het alleen deden om niet af te hoeven schrijven op immateriële activa(Goodwill) of te kunnen opvoeren.­Nu Thunderdome uitverkocht is en er veel animo voor TE is,hoeven ze de komende jaren niet af te boeken van de accountant en dat scheelt een hoop geld.­ Dit alles los van de cashflow uit kaartjes ,merchandising en etc.­
Ga het boek maar kopen,denk ik .­
Edit: Zaad boek .­ Wat ik lees dat wist ik grotendeels al .­Het is deels een jongensboek ,deels journalistiek.­ Anekdotes worden opgeschreven als ANP-berichten en cijfers worden alleen opgetekend uit de mond van de verteller(Duncan cs.­).­ Een jaarverslag had ook op een rechterpagina gemogen i.­p.­v.­ een herhaald citaat in koeienletters.­ Het boek lijkt veel op een hagiografie :Miles is nog net geen Mandela ,Duncan wordt ook niet echt ontleed, geen kritiek van concurrenten en geen ontslagen of vertrokken medewerker die uit de school klapt, dronken rijden niet veroordeeld en last but not least een grotendeels ontkenning van harddrugsgebruik.­
Ze maken zich er wel heel makkelijk vanaf qua verantwoording over drugsgebruik van bezoekers en de gevolgen.­ Vrij weinig mensen werden geweigerd, terwijl ze helemaal strak stonden;­Hoe wil je dan nog 6 uur verder?Niet vielen er alleen doden op feesten, maar ook verongelukten mensen in de auto op weg naar huis en waren tegenliggers soms collateral damage .­
Innercity was niet het eerste indoor feest met house dj's: bijv.­ Mega Music Dance Experience en Mayday waren er al.­ De vraag was meer konden ze het met die namen vullen.­En niet 2 miljoen hebben Tiesto zien huilen, maar 500k .­Ferry was overigens eerder populair en groter dan Tiesto.­
Dat Trance Energy-verhaal klopt deels.­ ID&­T heeft trance als geldmachine gebruikt en nooit geïnvesteerd in tranceartiesten voor het genre.­ Ja , Armada/ALDA was er beter in ,maar in 2006 was ik op de Ocean Diva en daar was alleen Armin trance .­ Trance was na 2002 op haar retour en niet pas in 2007.­Na 2002 werden er minder edities gehouden van Trance Energy , verdwenen feesten (Massive, Trance Nation etc.­) en clubavonden met trance dj's.­ Toen ze stopten met trance , waren trouse en progressive (dicht tegen trance aan ) heel populair en was trance in pop verwerkt.­ Een gebrek aan specialisatie en toewijding nekten ze.­
De kritiek op het stoppen met TD in deel1 wordt alleen geuit door karikaturale (scheldwoorden)meningen en niet door gefundeerde meningen.­ De conclusie klopt ook maar deels over de neergang .­ Dat je als gabber van alle kanten werd bedonderd en leeggezogen,lees je maar sporadisch.­ De levensstijl viel ook niet vol te houden en werd niet meer getolereerd door familie en vrienden.­Er was veel meer geweld buiten de feesten om , bijv.­ in discotheken en gewoon op straat.­ In het boek lees ik er niets over.­ De schrijver heeft verder de ballen verstand van hardcore.­ Happy leek op versnelde eurodance en had geen snoeiharde beats,zoals hij stelt.­ Het was ook vaak als act ,rapper en zangeres, een kopie van eurodance.­ De laatste 200 blz.­ sla ik over.­
laatste aanpassing
Net begonnen aan het boek, ben benieuwd! Kom de vakantie avonden wel door..­ ,)
Ik moet eerlijk bekennen dat ik een van de bittere gabbers was die ID&­T echt verraders vond, toen ze de hardcore in 1999 ineens de rug toe keerden.­ Na het lezen van dit boek moet ik toegeven dat ik totaal van gedachten veranderd ben en het eigenlijk best wel goed snap nu.­ Dus dit was zeker een boek wat de moeite waard was om te lezen!

Uitspraak van rick65 op dinsdag 18 juli 2017 om 21:38:
Staat er ook in waarom ze nu Trance Energy en Thunderdome weer houden ? Iemand van Live Nation vertelde me laatst dat ze het alleen deden om niet af te hoeven schrijven op immateriële activa(Goodwill) of te kunnen opvoeren.­Nu Thunderdome uitverkocht is en er veel animo voor TE is,hoeven ze de komende jaren niet af te boeken van de accountant en dat scheelt een hoop geld.­ Dit alles los van de cashflow uit kaartjes ,merchandising en etc.­
Ga het boek maar kopen,denk ik .­

Dit staat verder niet in het boek, maar wel waarom het in 2012 stopte. Er wordt met weinig woorden gesproken over de aanstaande TD. Trance Energy gaan ze wel iets dieper op in, maar meer in het verleden dan in het heden ;)
Na fan van het eerste boek te zijn, heb ik deel 2 ook direct besteld toen deze mogelijkheid er kwam en ben het boek ook binnen 3 dagen helemaal uit gaan lezen!
Wat een fantastisch boek en het geeft idd een hele andere kijk op het "­ID$­T"­ beeld dat door iedereen hier op PF geschetst werd.­ Ja..­ Duncan heeft een aantal cruciale fouten gemaakt omdat hij gewoon te ambitieus was en dit heeft ID&­T in dikke problemen gebracht.­ Wel mooi om te lezen dat B2Q, ID&­T uiteindelijk heeft gered door samen te gaan.­

Prachtige anekdotes van alle medewerkers en ook grappige contexten.­ Zo moest ik heel erg hard lachen om het hoofdstuk van SFX, waar Bob Sillerman, Wouter van Q-Dance flink bij zn noten heeft gegrepen.­ Zo zijn amerikaanse poeha zakenmannen nu eenmaal.­

Echt een aanrader voor de dance-verzamelaar en het boek staat ook echt te pronken tussen de rest van mijn dance-gerelateerde boeken.­
Zijn er meer mensen die Celebrate Life hebben gekocht (het koffietafel boek) die complete hoofdstukken missen en andere hoofdstukken dubbel hebben? Ik mis 18 pagina's en pagina 195 t/m 208 zijn dubbel afgedrukt.­

Ik heb Mary Go Wild al een bericht gestuurd, maar tot op heden geen reactie.­

Uitspraak van Stoux op donderdag 20 juli 2017 om 18:22:
Zijn er meer mensen die Celebrate Life hebben gekocht (het koffietafel boek) die complete hoofdstukken missen en andere hoofdstukken dubbel hebben? Ik mis 18 pagina's en pagina 195 t/m 208 zijn dubbel afgedrukt.­

Ik heb Mary Go Wild al een bericht gestuurd, maar tot op heden geen reactie.­

Ik heb het koffietafel boek (Deel 1 en 2 samen).

Welke pagina's mis je? Ik zie vooralsnog geen gekke dingen maar ik ben er ook nog niet aan begonnen (voor de vakantie).
195 t/m 208 zitten er bij mij niet dubbel in.

Uitspraak van de JVR // Symbiotic op vrijdag 21 juli 2017 om 09:49:
Ik heb het koffietafel boek (Deel 1 en 2 samen).­

Welke pagina's mis je? Ik zie vooralsnog geen gekke dingen maar ik ben er ook nog niet aan begonnen (voor de vakantie).­
195 t/m 208 zitten er bij mij niet dubbel in.­

Het koffietafel boek is enkel deel 2, inclusief de foto's / afbeeldingen en dergelijke.

Deel 1 en 2 samen is de 'pocket', de hardcover zoals hierboven omschreven.

Anyway, inmiddels contact gehad met Mary Go Wild en ik krijg een nieuwe opgestuurd. Het is geen bekend probleem, dus lijkt een simpele fout bij het bedrukken. Ik mis 13 pagina's en de volgende 13 zitten er dus twee keer in..kan gebeuren blijkbaar!

Prima service overigens. Snelle reactie en ik mag degene die ik heb gewoon houden.
ben er ook "­lekker"­mee bezig...­ondanks dat ik hem nog niet uit heb viel me wel 1 ding op en dat is dat aan het begin van het boek aangegeven wordt dat "­Landsmeerders niet van arrogantie houden "­ juist.....­ wellicht in de basis niet...­ maar further down...­