Hobo - Iron Triangle

Labelbaas Richie Hawtin presenteert ons het eerste artiestenalbum van 2012 op zijn befaamde M-nus label. Het is zijn landgenoot Hobo (Joel Boychuk) die het spits dit jaar mag afbijten. De Canadees maakt al sinds 2007 deel uit van de M-nus familie. Aanvankelijk als de ene helft van het inmiddels ter ziel gegane duo Tractile, waarna hij vanaf 2008 onder de naam Hobo solo verder ging. Boychuk bracht al een aantal EP's op het label uit, maar zijn deze week uitgebrachte debuutalbum 'Iron Triangle' vormt het hoogtepunt in zijn carrière, tot nu toe.

Achter de naam van het album schuilt een diepere betekenis. Het verwijst namelijk naar een gebied in Canada en de Verenigde Staten, welke verbonden is door drie treinconnecties. 'Triangle' verwijst in dit geval naar de drie hoekpunten van het gebied, 'Iron' naar de treinrails. Aan dit gebied bewaart Boychuk vele goede herinneringen. Het was echter eind 2010 dat de Canadees besefte dat hij inmiddels zowel fysiek, als psychisch toch wel erg ver afgedreven was van de 'Iron Triangle'. Het gaf hem de inspiratie en motivatie om de studio in te gaan en aan dit album te werken.

Wat mogen we verwachten van het album? 'Iron Triangle' zoekt het voornamelijk in een mix van minimal en techhouse, een enkele keer afgewisseld met een wat diepere track. Tracks als 'Camlachie', 'Duress Duress' en 'Here Comes Everybody' kennen enigszins dezelfde insteek en zijn in het hokje minimal/techhouse te plaatsen. En hoewel vrij minimaal van opzet, zijn het toch stuk voor stuk lekker swingende en uptempo producties. De openingstrack 'Blackwell' tapt overigens uit een ander vaatje, maar spreekt ons wel enorm aan. Wat een sfeervol, 'spacy' (met name de melodie) en pakkend nummer is dit! Ook sfeervol, maar een stuk dieper en naar ambient neigend, zijn tracks als 'Ipperwash Dusk' en 'South Endian'.

Na de degelijke titeltrack 'Iron Triangle' en het groovy 'Junebug', komen we bij een zeer sterk eind van het album aan. 'Omega Point', 'Shadowz' en 'Sundown' zijn stuk voor stuk kwaliteitsproducties. Eerstgenoemde brengt wat meer pit met zich mee en zal het zeker goed doen in de clubs. En hoewel de melodie van 'Shadowz' vrij simpel van opzet is, is deze tegelijkertijd ook enorm pakkend en zorgt het er voor dat deze nog wel even in je hoofd blijft hangen. Het afsluitende 'Sundown' is tenslotte een fijne techhouse productie, sfeervol en melodieus.

'Iron Triangle' is een prima debuutalbum van Hobo. De producties van de Canadees steken goed in elkaar, of het nou een swingende of een diepere track betreft, het is duidelijk dat Hobo er veel zorg aan besteedt heeft. Een aantal nummers zijn wat minder opvallend en als 'degelijk' te omschrijven, maar daarentegen treffen we ook een aantal erg sterke producties aan. Hobo zit kennelijk (weer) goed in zijn vel, en als hij in de buurt van zijn 'Iron Triangle' weet te blijven, mogen we nog veel meer moois van hem verwachten in de toekomst.

Score: 75/100


'Iron Triangle' preview mix

www.hobotracks.com
www.facebook.com/minushobo
www.twitter.com/minushobo
www.myspace.com/thefarlife
www.m-nus.com