Partyflock

Sied van Riel - Rielism

 

Sied van Riel - Rielism

door , gepubliceerd op , waardering: 70/100
Als iemand een lichtend voorbeeld is van hoe snel een muziekcarrière omhoog kan schieten, dan is het Sied van Riel. In 2006 knalt zijn naam de charts binnen met het nummer 'Fearless' en daarna gaat het keihard met de muzikale loopbaan van deze talentvolle Rotterdammer. Sied van Riel wordt met lovende woorden onthaalt in de internationale trancescene; Tiësto noemt hem 'the hottest producer around', DJ Magazine gebruikt de woorden 'the next big thing to hit trance' en bij de Trance Awards in 2008 wint Sied van Riel in de categorie 'best new face'. Dat laatste predicaat is hij inmiddels meer dan voorbij.

Op 10 mei bracht Sied zijn nieuwste mixcompilatie 'Rielism' uit; een dubbel-cd met in totaal 29 tracks in twee superstrakke mixen. Op de tracklist staan grote artiesten als Ronski Speed, Richard Durand, BT, Allure en tyDi, afgewisseld met het crème de la crème uit de nieuwe lichting talenten waaronder Setrise, Arty en Daniel Kandi.

Rielview
De eerste disc begint met 'One Love, One Life, One Fate' van Re-Zone & Zmey in de Dean Newton mix. Het eerste gedeelte van deze track neigt richting house en is redelijk duister. Het kan nog alle kanten op en dat maakt nieuwsgierig. Anderhalve minuut later geeft het nummer een opgewekt progressive geluid prijs. Eenvoudige sounds, maar in samenspraak met die duistere ondertoon en een lekkere diepe baseline, klinkt hier een gedegen start van de eerste mix. Dit recept wordt in de twee opvolgende nummers voortgezet waarbij afwisselend elementen uit house, progressive en trance voorbij komen. Langzaam maar zeker bouwt de mix op en krijgt het geheel meer energie. Dat wordt vooral bij nummer zes duidelijk, als JES een duet aangaat met een dikke tune van BT in een remix van tyDi. Big room material! De opvolgende nummers tillen de mix gestaagd naar een grotere hoogte met meer energie en euforie. Bij nummer elf is het de beurt aan Sied van Riel zelf, die met de enige lady uit de DJ Mag Top 100, Claudia Cazacu, een geweldige plaat heeft gemaakt. Het begin is redelijk basic, maar als de main sounds er ineens inklappen, zie ik mezelf plotsklaps op een groot feest met duizenden uitzinnige feestgangers. Hele fijne track! De eerste echte plotselinge afwisseling op de cd komt van Lange presents LNG met 'Harmony Will Kick You In The Ass'. In het laatste stuk van een trancy break kickt er ineens een nasty sublijn in die je fundering laat schudden. Deze zag ik niet aankomen, daar hou ik van!

De tweede schijf zet het verhaal van de eerste voort, maar dan wel één versnellinkje hoger. En er is geen opbouw van enkele nummers zoals bij CD1; de mix is meteen lekker op stoom. Sied van Riel laat dit keer minder lang op zich wachten; het tweede nummer is zijn eigen Telephone Junkies. Deze track vertelt een heerlijk tranceverhaal met een krachtig begin, een gevoelig tussenstuk en een grande finale na de break. Erg lekker plaatje! Na de eenvoudige maar oh zo catchy tune van Spark7 & Thomas Decolita word je bij nummer vijf op de eerste vocalen getrakteerd. In 'State of Emergency' zingt Chloe Langley over de fijne klanken en dikke drums van Simmons & Blanc. Top combo! Bij nummer acht houdt de mix heel even in, om vervolgens weer vol gas door te stomen. Over stoom gesproken, bij nummer twaalf schotelt Sied een nummer voor waar werkelijk alles in zit: monsterlijke subs, heerlijke melodieën, drive, euforie, een doortastende climax én het gouden keeltje van Frieda Harnesk. Het betreft de Eric Shaw's Big Room mix en dat is een terechte mixtitel! Sied sluit Rielism af met zijn 'Stealing Time' met daarin de gevoelige stem van Nicole McKenna. Hm, dit smaakt naar meer en wat mij betreft had deze mix nog wat langer mogen duren.

Sied van Riel 2.0
Sied had een duidelijk concept in gedachten voor deze nieuwe mixcompilatie: 'Met Rielism wil ik overbrengen waar ik tegenwoordig sta voor wat betreft m'n sound. In een korte tijd is er toch een behoorlijke verandering ontstaan in m'n muziekkeuze. Het is contrasterend als je 't vergelijkt met m'n vorige releases; echt iets nieuws. M'n bedoeling is dat mensen de CD lekker kunnen draaien als ze van hun werk thuis komen, net zo goed als wanneer ze onderweg naar de club zijn.'

Verschil met de vorige releases is er zeker. Dat is met name op de eerste cd goed te horen. Deze mix is, vooral in het begin, erg beheerst met een progressive ondertoon. Heerlijke tracks, loepzuiver gemixt maar persoonlijk mis ik wat afwisseling. De mix bouwt in een redelijk vlakke lijn op en kent weinig verrassingen die het verhaal spannender maken. De tweede cd heeft dat wel en het laat zich raden dat ik deze mix de beste vind. Deze mix heeft ook duidelijk een rode draad, maar er is afwisseling; het volgende nummer is niet altijd de meest voor de hand liggende opvolger van zijn voorganger. Hierdoor wordt het verhaal spannender, met pieken en met dalen. Persoonlijk vind ik dat zo'n golfbeweging een mix interessanter maakt. Als ik beide mixen vergelijk met bijvoorbeeld 'In Riel Time' is het geheel wat rustiger en eenduidiger, maar een ding staat vast: kwaliteit viert hoogtij! Alle tracks zijn haute cuisine en de mixen superstrak. Must have voor tranceliefhebbers.

Score: 70/100

www.siedvanriel.com
www.blackholerecordings.com

pagina laatst gewijzigd op
Tracklists
CD1
  1. Re-Zone & Zmey – One Love, One Life, One Fate (Dean Newton Remix)
  2. Zack Roth – Silver Of Blue
  3. Vinson – Circular Progression
  4. Chris Domingo & Derek James – Call Waiting
  5. Danny Chen – Oceanside
  6. BT featuring JES – The Light In Things (tyDi Remix)
  7. Julius Beat & Eddy Karmona – Real Life (KhoMha Remix)
  8. Simmons & Blanc – Sweet Sour
  9. Allure featuring Henrik B – Mariestad
  10. Save The Robot – Red City
  11. Sied van Riel & Claudia Cazacu – Lights Off
  12. Setrise & Matthew Nagle – Nailed It
  13. Lange presents LNG – Harmony Will Kick You In The Ass (Lange Mix)
  14. Akira Kayosa & Michael Dow present Alderney – Unbreakable
CD2
  1. Espen Lorentzen featuring Simon Latham – The Light Inside (Dub Mix)
  2. Sied van Riel – Telephone Junkies.
  3. Ruby & Tony – Randers
  4. Spark7 & Thomas DeColita – ID 22
  5. Simmons & Blanc featuring Chloe Langley – State Of Emergency
  6. Allure – I Am
  7. Ronski Speed pres. Sun Decade featuring Emma Lock – U Got Me (Club Mix)
  8. Daniel Kandi & Philip Alpha – Don't Fix It
  9. Arty featuring Tania Zygar – The Wall
  10. Juventa – Dionysia (Skytech Remix)
  11. Richard Durand – Airwell
  12. Jorge Nava & Tucandeo featuring Frieda Harnesk – Somewhere I Belong (Eric Shaw's Big Room Dub)
  13. Webster vs Baker – Chainsaw (Fred Baker Mix)
  14. MEM – Illumination
  15. Sied van Riel featuring Nicole McKenna – Stealing Time

11 opmerkingen

Doordat er tegenwoordig zoveel muziek uitkomt, is het er nog niet van gekomen om deze te luisteren. Moet ik echt snel eens gaan doen, want ik ben er benieuwd hiernaar en 'In Riel Time' vond ik een erg lekkere compilatie (Y)

Mooi en uitgebreid beschreven recensie verder, al vind ik je score wat aan de lage kant voor het verhaal wat je er bij verteld :)
Prima recensie Martijn(y) Ben alleen nog maar aan cd toegekomen, maar die belooft al veel goeds. Die BT ft JES is top:d
Uitspraak van Iguana_ op zaterdag 28 mei 2011 om 23:24:
Mooi en uitgebreid beschreven recensie verder, al vind ik je score wat aan de lage kant voor het verhaal wat je er bij verteld

Mee eens.

CD2 top inderdaad, CD1 ook goed, maar niet echt boeiend.
Vette mixcompilatie en indd CD2 vind ik persoonlijk ook beter.

Spark7 & Thomas DeColita – ID 22 :respect: :respect: :respect:
MvDJ
Artiest Ed live, MvDJ
Uitspraak van Iguana_ op zaterdag 28 mei 2011 om 23:24:
al vind ik je score wat aan de lage kant voor het verhaal wat je er bij verteld

Thanks voor de reacties (y)! Een zeven is niet slecht toch? Maar wellicht dat mijn conclusie niet goed is overgekomen.

Ik vind bij met name CD 1 de mix erg vlak en redelijk voorspelbaar (qua afwisseling). Bij een mixcompilatie (dus geen producers album) verwacht ik iets meer dan alleen strakgemixte tracks. Dat Sied van Riel of een andere DJ van dat kaliber strak kan mixen, dat is niets nieuws. Het onderscheid zit m naar mijn idee dan in de trackkeuze en de volgorde van de tracks. De trackkeuze is TOP!! Echter, de volgorde vind ik hier en daar voorspelbaar.

Persoonlijk hou ik er van als een mix verrast, dat er 2 tracks worden gemixt die mixtechnisch goed bij elkaar passen, maar een twist geven in het verhaal als geheel. Pieken en dalen. Uit ervaring weet ik dat dat makkelijker is als je de vibe van een publiek hebt. Een hogere score krijgt een artiest die dat op een mixcompilatie ook voor elkaar krijgt.
laatste aanpassing
Uitspraak van Iguana_ op zaterdag 28 mei 2011 om 23:24:
al vind ik je score wat aan de lage kant voor het verhaal wat je er bij verteld

Gewoon eindelijk eens een normale score...een 7 is "best leuk", en dat staat ook zo in het verhaal. Wat mij betreft geeft Martijn de meest realistische cijfers... Die negens zijn enkel en alleen voor oerdegelijke mijlpalen in de muziek, niet voor elk album dat gewoon goed is :)
"In een korte tijd is er toch een behoorlijke verandering ontstaan in m'n muziekkeuze". Dat was mij ook al opgevallen ja. Niet bepaald ten goede helaas. Ik vind deze compilatie echt tenenkrommend slecht. Heel veel nietszeggende tracks, veek te veel vocalen (op cd2 dan) en totaal geen lijn in de opbouw, beide cd's gaan echt van de hak op de tak. Sied is in diezelfde korte tijd zwaar van zijn voetstuk gekukeld voor mij. Had er A State of Trance op gestaan had ik het ook geloofd en dat is niet echt een compliment vandaag de dag.

Jammer :(
Sied had een duidelijk concept in gedachten voor deze nieuwe mixcompilatie: 'Met Rielism wil ik overbrengen waar ik tegenwoordig sta voor wat betreft m'n sound.­ In een korte tijd is er toch een behoorlijke verandering ontstaan in m'n muziekkeuze.­ Het is contrasterend als je 't vergelijkt met m'n vorige releases;­ echt iets nieuws.­ M'n bedoeling is dat mensen de CD lekker kunnen draaien als ze van hun werk thuis komen, net zo goed als wanneer ze onderweg naar de club zijn.­'

Waar SvR zich voorheen wist te onderscheiden, begint het nu een beetje 13 in een dozijn te worden. Het springt er niet meer uit, het luistert lekker weg, het kabbelt door, maar die verrassende platen zijn eruit. Ook die laatste zin uit zijn quote laat dit mijns insziens duidelijk zien: dit is echt zooooo'n standaard uitspraak onder de dj's die zich zogenaamd zelfgezegd willen onderscheiden van de rest.
Vind het lekkere tracks met als favo cd nummer 2. Wel jammer dat Setrise wel wordt genoemd en Juventa niet.
In mijn ogen de betere producer van de twee :cheer: (als we het toch over 2 jonge Nederlandse producers hebben)
laatste aanpassing
De cd nu pas beluisterd.­ Moet toegeven dat ik het een goede compilatie vind.­ Luistert lekker weg, maar kan me wel vinden in de bovenstaande uitspraken.­ Ik had zelf ook meer verrassende platen verwacht.­ Maar goed, heb me weer prima vermaakt met deze compi!