Headbanger – Serious Damage

Rob Fabrie, een DJ/Producer die ook al weer heel wat jaren meedraait in onze scène. De meeste van jullie zullen hem zeker ook kennen als ‘Waxweazle’, ‘The Alienator’ en samen Paul als ‘Holy Noise’.
Zijn eerste draaitafel kocht hij van het geld van zijn krantenwijkje en het geld van een klusje voor zijn vader, namelijk: 280.000 folders rondbrengen. Hij had uiteindelijk zo’n f800,- en kon net zijn draaitafel kopen en geld voor een naald had hij niet meer. Aangezien de winkelier dat toch wel sneu vond, kreeg hij er een gratis naald bij (rond 1985).
In 1990 startte het allemaal met Holy Noise, een succes met hitjes als ‘Nightmare’ en ‘James Brown is still alive’. Vier jaar later kreeg rob zijn eigen label bij ID&T, namelijk “Waxweazle Vinyl”. Dit was ook een succes met 30 releases en zo is het balletje blijven rollen.
Vandaag de dag is hij nog steeds bezig met zijn ‘Headbanger’ project.


CD1

Deze cd begin met een intro waarbij een soort verhaal verteld wordt, hierin komen alle veertien titels van de eerste cd in voor. Leuk bedacht! Ook sluit hij erg mooi aan op de eerstvolgende track: ‘Serious Damage’. Het begint erg lekker, lekker afwisselend, maar tegelijkertijd ook weer wat rustig en daardoor zeer geschikt als beginplaatje. De melodie die later in de track opkomt vind ik niet zo bijzonder. Te simpel, maar later vult de kick het weer aardig bij. Een hele duidelijke ‘Headbanger’ productie. ‘I Hate u all’ is ook een lekkere track, het springt er qua geluiden wel een beetje uit in vergelijking met de rest. De voice sample vind ik echter weinig aan. Verder is de kick erg lekker en zit er een steeds een apart geluidje door dat ik erg lekker vind klinken.
Track zes van de cd (ft. Delirium) is een heel stuk harder en klinkt meteen een stuk beter. Volgends mij is dit ook een nummer die het op een feest erg goed zou doen of misschien wel doet (ik heb hem nog nooit voorbij horen komen). De opvolgende track ‘Big MF Tits’ doet het ook erg lekker. Met een lekker pakkend sampletje.
‘7 Gods of Chaos’ is ook een leuke plaat met een mooie break/film sample waarmee je toch wel de aandacht van de hele zaal zult trekken. Een mooi spannend stukje, wat me aan de ‘Bond’-films doet denken. Nummer twaalf van de cd (ft. Dione) is ook erg lekker.
Goed tempo met een duidelijke ‘Dione sound’ en is vergeleken met een groot deel van deze eerste cd lekker hard. De afsluiter van deze cd heeft ook een lekker tempo en zit verder ook goed in elkaar, maar toch had ik dan bijvoorbeeld de nummer twaalf als afsluiter gekozen. Verder is dit een lekkere cd!

CD2

De eerste plaat van deze cd is echt een hele goede om mee te beginnen ‘A Taste of Fear – Bones of Hell (ft. Paul)’. De sample is gruwelijk en verder een hele duidelijke inbreng van Paul. De nummer twee is een remix van de nummer èèn: ‘A taste of Fear- Die Bitch (ft. Paul)’. Een aardig plaatje met de leuke ‘Freddy-sample. Ik vind alleen dat ze niet achter elkaar geplaatst hadden moeten worden, daarvoor hebben ze net iets teveel weg van elkaar. Dan de nummer vier, hier was ik onwijs benieuwd naar. Aangezien de originele van Headbanger echt een “Daar krijg ik zelfs een stijve lul van”-plaat is en zeker ook een van mij favorietjes is! Maar ook deze is zeer geslaagd, ook weer met een duidelijke Dione sound. Mooi werk! Track zeven vind ik daarentegen weer wat aan de simpele kant. Niet echt mijn smaak in ieder geval.
Ook op deze cd staat een productie ft. Delirium. Erg lekker, een goede kick, alleen melodie had weer iets geleidelijker mogen lopen. ‘Die Now’ (ft. Distortion, beter bekend als de man van ’t RTC). Vind ik veels te “happy” voor deze cd, past niet echt bij de style van ‘The Headbanger’ eigenlijk. Het had iets duisterder gemogen, technisch is de plaat wel helemaal oké. De opvolgende plaat heeft wel een erg lekker tempo alleen lijkt een groot deel van de kick/bass wel een beetje gepikt van ‘Endymion – Rock The Party’. Maar goed gepikt is ook niet altijd verkeerd natuurlijk.
De afsluiter van deze cd vind ik ook iets minder, na z’n climax wordt hij pas echt lekker. Ook bij deze had ik wel een andere afsluiter gekozen. Bijvoorbeeld de nummer twaalf. Voor de rest is deze cd ook goed geslaagd.

DVD

De dvd begint met een interview met Rob. Het is opgenomen in zijn studio. Hier legt hij uit wie hij precies is en hoe hij begonnen is. Hij verteld wat meer over de Waxweazle periode en wat hij momenteel precies doet. Ook komen er nog een aantal hoogtepunten van zijn carrière langs.
Daarna komt ‘Headbanger on Tour’ waarbij je rob op verschillende feesten ziet draaien. Vervolgens nog een clip van ‘Serious Damage’, en nog een soort ‘slide-show’ van allerlei foto’s van “Headbanger and Friends”. En tot slot nog ‘Info & Credits’, waarbij hij allerlei mensen bedankt voor hun medewerking/steun enzovoorts. De duur van de dvd is zo’n 30 minuten.



Conclusie

Een deel van de cd’s had het iets duisterder gemogen (Gezien de stijl van ‘The Headbanger’). Er zaten zeker een aantal goede tracks bij. Zijn producties van ‘Waxweazle’ vond ik over het algemeen beter/leuker, maar ‘Headbanger’ is natuurlijk weer een heel ander project voor Rob. De dvd vond ik wel erg leuk, alleen de duur was vrij kort. De dingen die hij verteld zijn erg leuk om te weten en voor de liefhebber vast en zeker een aanradertje.

Marlies.


Rob zelf over “Serious Damage”:
Zelf vind ik dit veruit mijn beste album tot nu toe (Ik vind dit wel moeilijk
om over je eigen product te zeggen, maar een beetje trots erop zijn mag toch?) , ik ben ook erg blij met het artwork en het uiteindelijke resultaat van de dvd. Speciaal voor mij is ook de videoclip, omdat ik dit toch een keer wilde meemaken. Ik heb erg gelachen met al die gasten die in de clip zitten en het was vooral een geintje voor ons allemaal.