Matthew Dear - Black City

Het talent om verschillende genres en invloeden te combineren tot een vernieuwend geheel is een gave die slechts is weggelegd voor een zeer selecte groep producers. Het aantal voorbeelden van artiesten die verblind door pretentie, zelfoverschatting en gebrek aan visie vruchteloze pogingen deden zichzelf opnieuw uit te vinden zijn legio. DJ, producer en man achter het Ghostly International label Matthew Dear kan hier echter niet van worden beticht. Als Audion en False maakte Matthew Dear furore met zeer succesvolle minimal en housegeoriënteerde releases, terwijl het materiaal dat hij onder zijn eigen naam uitbrengt beduidend experimenteler en eclectischer van aard zijn. Op zijn vorige drie albums maakte Matthew al gretig gebruikt van elementen uit jazz, house, psychedelische pop, dub en disco, maar op Black City gaat hij pas helemaal los met als resultaat een album dat dankzij haar verhalende karakter op veel verschillende manieren kan worden beluisterd.

'Black City' is donker als de nacht in een surrealistische metropool. Iedere track ademt een zware, smoezelige sfeer uit en zeker in het begin zullen de wenkbrauwen menigmaal fronzen bij het horen van de abstracte structuren en veelal trage tempo’s. Verwacht dan ook zeker geen dance-album. 'Black City' is sterk conceptueel, verhalend, intrigerend en geproduceerd met de vele facetten van nachtelijk avontuur in gedachten. De experimentele synthesizergeluiden en brommende bassen op het kalme, Air-achtige ‘Honey’ zetten qua sound meteen de toon voor het hele album. Op ‘Little People (Black City)’ wordt schaamteloos geflirt met de doorgaans opgewekte nu-disco sound, hoewel de ongemakkelijke vocalen en vooral de markante maar intense synths de plaat voorzien van een beklemmend sfeertje. Het melodieuze ‘Slowdance’ klinkt als een omlaag gepitchte jaren ’80 plaat en hoewel de trage beats en lome vocalen duidelijk aanwezig zijn eisen de bloedmooie synthesizers alle aandacht naar zich toe. Het moge duidelijk zijn dat het album tot dusver zeer divers is, maar er valt wel degelijk een soort samenhang in het geheel te ontdekken hoewel deze moeilijk met woorden te omschrijven is. Echte clubtracks kent het album eigenlijk niet, of het moet de scheurende pseudo-electro track ‘You Put A Smell On Me’ zijn, dat in de verte doet denken aan de electropunk vanT. Raumschmiere. Zwakke momenten? Nauwelijks, al lijkt het alsof Matthew op het iets te trippy ‘Monkey’ iets te gulzig van een niet nader te noemen soort zegel heeft gesnoept.

Vanwege haar sterk wisselende karakter, donkere aard en onorthodoxe productie kan Black City onsamenhangend overkomen, maar is dat in essentie zeker niet. De dynamische inhoud en de constant aanwezige onderhuidse spanning maken van het album een uiterst sfeervol geheel waarop Matthew op sublieme eigen wijze invulling geeft aan het albumconcept. Een meeslepende release waar de liefhebber veel plezier aan zal beleven.

Score: 86/100


http://www.matthewdear.com/
http://ghostly.com/