Markus Schulz - Las Vegas ’10

‘Wat gebeurt in Vegas blijft in Vegas’. Nou, daar kun je niet langer op rekenen, want Markus Schulz deelt het met de rest van de wereld. En gelukkig maar! In het kader van zijn ‘City albums’ serie mixte Markus een vijfde deel in elkaar, als opvolger van Miami ’05, Ibiza ’06, Amsterdam ’08 en Toronto ’09. Het was niet gering wat Markus Schulz het afgelopen jaar al toevoegde aan zijn rijke muzikale nalatenschap. Naast de dubbele mixcompilatie ‘Toronto ‘09’ was dat de single ‘Do you dream’ en een zevental singles van het ‘Thoughts become things’ album dat in 2009 onder zijn Dakota alias verscheen. Plus uiteraard het mixalbum ’World Tour: Best of 2009’. Verder remixte Markus onder andere ‘Sign of the Times’ van Cosmic Gate en Ferry Corstens ‘Brain Box’. Een succesvol jaar dus voor de nummer acht DJ van de wereld, met wie het twaalf jaar geleden (herinnert u zich deze nog nog nog) allemaal begon met de track ‘You Won’t See Me Cry’. Markus sleepte maar liefst vijf nominaties in de wacht voor de International Dance Music Awards op de komende World Music Conference. Maar van op zijn lauweren rusten is weinig sprake, want op dit moment werkt Markus zich drie Amerikaanse slagen in de rondte voor zijn derde artiestenalbum, dat halverwege dit jaar verschijnen zal. Dat ik daar nu al natte plekken van krijg mag een publiek geheim heten. In de tussentijd geniet ik wekelijks van zijn geweldige Global DJ Broadcast en op dit moment mag ik, al ver vóór de officiële releasedatum, ‘Las Vegas ‘10’ beluisteren. Recenseren voor Partyflock: altijd een groot plezier, soms een immens voorrecht.

CD1

Met een tot op het bot kippenvelliserend intro vangt dit vijfde ‘city album’ aan. En ook na ‘Clinch – Rain’ houden de huidbobbeltjes stand, want luister eens naar de grandioze bassline en die waanzinnige vocaal in ‘Follow’ van Torin Schmitt featuring Ryan Merchant. “I don’t care, where you go. I will follow, I will follow, I will follow you there”. Dit is waarom ik zoveel van Markus Schulz hou, omdat hij me dit gevoel en dit genot geeft. Blind luisterend naar track 3 zeg ik ‘typische Markus productie’, maar ik zit ernaast. Het prachtige diepe ‘Style Fusion’ (in de Jessus Progressivo Mix) is van Hollandse makelij, te weten van onze eigen ElSandro. Van de eentonige Afterhours Mix van ‘Dakota – Chinook’ ben ik niet bijster stuk, maar Rex Mundi maakt met ‘Opera of northern ocean’ meteen weer veel goed. Alles wat deze man (Boy Hagemann) doet is subliem. Hoor die warme stuwende bass, voel de duistere spanning van deze plaat en vertel me dan maar eens dat dit niet geniaal is.

Nog niet eens halverwege de eerste schijf en ik begin al zachtjesaan door te lekken… waar moet dit heen. Ik laat de heerlijke vocaal in de ‘Blossom’ track van Mike Foyle over me heen komen en besef bij zoveel muzikale tederheid: dit is geen muziek meer. Dit is pure liefde. Helaas volgt een wat saai ‘Pacific Waves’ van Veselin Tasev, maar Mr. Pit (de Roemeense Adrian Ivan) slingert er met ‘Simplicity’ een heerlijke diepe bassline-driven en daarmee typische Schulz plaat tegenaan. Al met al een zalige eerste cd, waarop ook de drive en emotie van ‘Arnej - Ping Pong’ (10) eruit springen plus de geweldige feestplaat van Phynn presents Binary Star ‘The Halo Effect’ (11).

CD2

Met ultrahoog gespannen verwachtingen leg ik cd2 in het laatje. En groot is mijn teleurstelling wanneer zich met de Intro Mix van ‘Dakota - Sin City’ exact hetzelfde begin ontrolt als op de cd ’World Tour: Best of 2009’. Waarom?! Markus kan zulke mooie intro’s maken! Deze herhaling vind ik een zwaktebod. In mijn pogingen tot blind proeven strand ik ten tweede male. Track 2 ‘Comet’ is niet van Barnes & Heatcliff (aka Lentos) wat ik in eerste instantie denk. Voor deze super tune tekent Skytech en dat had ik misschien wel moeten weten, want als je goed naar hun remix van Dakota’s ‘Koolhaus’ luistert dan herken je de sample in de hoofdmelodie. Genieten is het met ‘Re-Ward vs. Dr Willis’ en hun track ‘Maaybe’ (04) in de tyDi's Stadium Mix. De heerlijke break wentelt zich in de typerende W&W stijl. En ook David Forbes levert een topplaat af met ‘Katsu’ (05), lekker diep met mooie opbouw.

Wederom een schitterende emotionele zanglijn biedt ‘Max Graham featuring Neev Kennedy - Sun in the Winter’ (07). Wanneer ‘the sun in the winter’ in je oren klinkt én op je gezicht schijnt, dan zijn dat toch de momenten waarop het leven mooi is. En niets dan dat. De plaat van Robert Burian featuring Zdenka Predna ‘You’ (Club Mix) (09) is bekend van Markus’ clubsets van de tweede helft van afgelopen jaar. Ik had ‘m dan ook al verwacht op de World Tour 2009 cd. Toen niet gekregen, nu wel. Thank God for that. Voorts het vermelden waard is ‘Koko’ van Wilson, Smallwood & Ingram (11), met die zalige en super energieke dubbele break. Of wat te denken van Ummet Ozcan met ‘Next Phase’ in de Phase One Mix (12), de melodie die er halverwege in komt zetten, de opbouw daarna… dit is geluk in de vorm van geluid. En bij ‘Deadly Nightshade’ (13) van Mike Foyle, opnieuw onder zijn Statica alias, heb ik kippenvel op plaatsen waar dat tot op heden wetenschappelijk nog niet aantoonbaar was.

Wanneer het rapportcijfer al in de titel zit… wat moet je dan nog?

Gewoon je eigen plan trekken. Want hoe graag ik na de vorige en bijna perfecte releases van Markus cq Dakota nu die 100 punten zou willen geven, ‘Vegas' blijft daar bij achter. Marginaal, want deze dubbelaar is van super hoog niveau. Niveau dat de norm is voor Markus en waar hij ook nu aan voldoet. Mixtechnisch en qua platenkeus. Zo extreem goed als ‘Toronto’ of ‘World Tour 2009’ vind ik dit album niet, maar eigenlijk moet ik niet vergelijken. ‘Las Vegas ‘10’ op zichzelf bekeken: Jackpot!

Score: 92/100

Release datum: 22 februari 2010.


www.markusschulz.com
www.myspace.com/markusschulz
www.armadamusic.com