Verslag van Harmony of Hardcore The Festival, 30 mei 2009

Harmony Of Hardcore, een festival dat vorig jaar al mijn verwachtingen overtrad. Hier moesten we dus dit jaar zeker weer bij zijn. De vooruitzichten waren goed wat het weer betreft en ook dit jaar zouden er weer een hoop bekenden richting Erp gaan.

Op zaterdag middag rond kwart over 2 zijn we bij mijn vriendin bijeen gekomen waarna we met twee auto’s richting Erp zouden rijden. De reis verliep vlot en eenmaal aangekomen merkten we meteen dat het terrein zeker 2 keer zo groot was als vorig jaar (!) Het fouilleren stelde niet veel voor dus we stonden zo binnen. Even een kluisje huren en bonnen halen en onze dag kon beginnen.

Eerst zijn we naar de X-factor gegaan. Hier stonden de Meccano Twins zijn kunsten te vertonen. Wat ons opviel was dat er meteen goed opgeklapt werd!We kwamen binnen met The Poem van Unexist Dat beloofde dus nog wat voor de rest van de dag. Even een biertje gehaald en daarna maar even een rondje lopen over het terrein.

Toen we alles wel gezien hadden zijn we naar Waxweazle gegaan. Normaal draait deze gast vooral Old School waar ik persoonlijk niet zo van houd, maar toch maar even kijken. Toen we op de Main Stage aankwamen werd er inderdaad Old School gedraaid. Dit duurde alleen tot mijn verrassing niet lang en de laatste nummers gingen lekker verder in goede mainstream hardcore.

Hierna zijn we blijven staan voor Affix en Teaser. Deze jongens komen er wel. Draaien steeds vaker op grote feesten en zetten altijd wel een goede set neer. Dat was deze keer ook zeker weer het geval. Nummers als Still number 1 en No Place to hide knalde uit de Speakers. Inmiddels was onze groep al flink uitgebreid en stonden we met ongeveer 20 tot 25 man uit Boxtel en omstreken bij elkaar. Gezellig dus. Even een praatje maken met iedereen en een groot aantal pilsjes werd genuttigd onder het genot van een lekker zonnetje.

Na Affix en Teaser was het de beurt aan Tommyknocker. Wat moet er over deze Italiaanse held nog gezegd worden? Altijd een goede platenkeuze en niet steeds van hetzelfde. Nummers als Lost in dreams, Hardcore Vibes en het overheerlijke Criminal kwamen in snel tempo voorbij. Na deze set hebben we nog een aantal nummers van Outblast meegepakt. Maar omdat iedereen ondertussen behoorlijke honger had gekregen zijn we maar iets gaan eten.

Wat Par-t Events goed had geregeld was het grote aanbod van eten. Mijn complimenten daarvoor. Van alles was te verkrijgen: Broodje gieros, pasta, pizza, friet + snacks, fruit, verschillende soorten ijs en ga zo nog maar even verder. Na snel wat (fr)eet bonnen gehaald te hebben ben ik maar even rond gaan kijken wat er het beste uitzag. Beetje onnodig want alles zag er heel lekker uit. Uiteindelijk is mijn keuze toch gevallen op een puntzak friet + mayo en een broodje frikadel met. We zijn gezellig met de groep bij elkaar gaan zitten aan een tafel waar we gezellig konden bijbuurten.

Toen het eten op was en we goed uitgebuikt waren zijn we naar Human Resource gelopen. Toen we op de Main aankwamen werden deze gasten net aangekondigd. Ik had natuurlijk wel eens van Human Resource gehoord maar nog nooit in real life horen draaien. Drama, bij de eerste 3 beats gingen ze al de mist in, en daarna werden er nog een groot aantal fouten gemaakt. Waarschijnlijk zat het niet helemaal goed met de live apparatuur. We hebben het ongeveer 2 nummers aangehoord en zijn toen maar naar Dione gelopen.

Heerlijk hoe Dione iedereen toch weer met de voetjes van de vloer kreeg. Lekkere ruige set waar ik helaas niet veel nummers meer van weet. Maar hoe dan ook heeft Dione puik werk afgeleverd. Mij heeft hij in ieder geval steken in mijn maag bezorgt wat een goed teken is want dan heb ik veel bewogen naar het eten
­
Daarna zijn we naar JDA gelopen. Ik spreek JDA op zn tijd op feesten waar hij altijd wel in is voor een praatje en een fotootje. Hij draaide een erg lekkere mainstream set met de bekende nummers voel je die bass, party kickin time en offensive warriors. Klonk allemaal erg lekker en wat ging de tijd snel.

Na JDA kwam Endymion Live. Over Endymion heb ik de laatste tijd een beetje gemengde gevoelens. Waar ik vroeger uren naar Endymion kon luisteren naar zijn sets en producties is dit de laatste tijd behoorlijk afgenomen. Maar nu bewezen ze voor mij dat ze het nog steeds in zich hebben. Wat een heerlijke set. Op een gegeven moment leek het de Anthem parade wel (wat ik helemaal niet erg vond) Het Defqon 1 anthem Scrap Attact endymion rmx, Lost in dreams van Weapon X en Act of God van Endymion vlogen langs wat goed opgevangen werd door het publiek. Verder draaide hij ook nog dat ik me kan herinneren How Long wat als resultaat had dat heel het publiek mee stond te bleren. Erg mooi allemaal dus.

Hierna zijn we naar Tha Playah gegaan waar ik even rustig aan gedaan heb. Volgens mij draaide hij pledge of resistance en fuck the tities maar hier kan ik me in vergissen. Hoe dan ook, het klonk erg lekker.
De reden dat ik wat rustiger aan deed bij Tha Playah was natuurlijk niet voor niets. Want hierna kwam de act waar ik al heel lang naar uitgekeken had.

Mijn held DJ Partyraiser besteeg het podium en wat een geweldige set Lang geleden dat ik zo een goede work-out gehad heb. Helaas heb ik zoveel bewogen dat ik bijna geen nummers meer onthouden heb Ik weet nog dat hij Motherfucking Pussy en Goodbye ET draaide en afsloot met het altijd heerlijke Great Succes van Neophyte. Bij dit nummer ging echt iedereen compleet uit zijn plaat wat een erg mooi gezicht was. Na een enorm applaus en een hoop geschreeuw verliet hij het podium waar hij plaats maakte voor Day-Mar.

Day-Mar, mijn favoriete vrouwelijke hardcore/darkcore ga zo maar door dj. Lekker duister setje waar ik alleen Dogfish van Hellfish nog kan herinneren. Aantal nummers geluisterd maar begon echt te merken dat de dag er weer bijna op zat. Het was net of er een laag beton rond mijn benen zat geplakt. Dan maar ergens gaan zitten.

Tijdens Day-Mar was de groep een beetje uit elkaar gevallen. Een deel was moe of had haar enkel verzwikt en ander deel ging naar Ruffneck en Gangsta Alliance en weer een ander deel bleef lekker bij Day-Mar staan. Toen ik mijn groepje bij de tafels gevonden had ben ik hier even bij gaan zitten om even te kletsen en een beetje naar de mainstage te kijken. De zon was inmiddels onder en op de mainstage voltrok zich een enorm licht spektakel van lazers, stroboscopen en vlammenwerpers.
­
Om kwart voor 12 zijn we naar Neophyte gegaan. Ik heb de afsluiting van vorig jaar nog vers in mijn hoofd en dat mocht ik dit jaar ook echt niet missen. Lekkere set met veel eigen nummers. Maar de afsluiting sloeg echt alles. Een enorm vuurwerk spektakel liet alle monden openvallen. Dit samen met de nummers i will have that power, alles kapot, alles naar de klote en pokkeherrie die in razend tempo door elkaar gemixt werden maakt het feest compleet. Hierna kwam nog een toegift met de nieuwe Hardcore 2 the Bone remix en natuurlijk niet te vergeten Great Succes.

Nou ben ik nog 1 iemand vergeten. In mijn ogen en waarschijnlijk in de ogen van veel andere mensen ook de beste MC van Nederland. MC Apster. Dikke respect voor jou. Je hebt het publiek goed opgezweept en met het kinderachtige gepogo de orde goed terug gebracht. Goed bezig gast.

Dit was het alweer. Mijn eerste verslag van een briljant feest. Vergeef het me als er wat typ/schrijf foutjes in staan en hopelijk tot volgend jaar 22 mei waar ik zonder twijfel weer aanwezig ben. Kritiek is altijd welkom, leer ik alleen maar van