ik had er ook nog niet van gehoord, maar het is nogal recent allemaal, logisch dus 
het leek mij interessant vanwege de volgende dingen die op de website worden geschreven:
We hebben in de afgelopen periode vele gesprekken gevoerd rond het begrip verleidkunde. Daarbij is naarstig gezocht naar een verhelderende definitie. Aan de horizon hangt het onderscheid tussen ‘verstand en gevoel’, ‘ratio en zin’. Het bespelen van de ratio lijkt de kern bij gebruikelijke communicatieconcepten; het bespelen van de zin is het domein van de verleidkunde.
Professionele context
Conceptueel gesproken vormen alle professionele relateringsmomenten en –trajecten van een organisatie het werkterrein. Hier kan een verleidkundige benadering een verschil maken. Dit speelt in het bijzonder in organisaties die een substantiële ‘vernieuwende stap’ willen zetten. De verleidkundige heeft de potentie ‘traditionele veranderingsweerstand’ van medewerkers om te zetten in ‘zin in het onbekende’.
Theoretisch gaat het om de notie, dat er voor een ‘zuiver’ nieuwe situatie (nog) geen rationeel argument kan bestaan. Simpelweg omdat mensen in zo’n situatie (vanwege zuivere nieuwsgierigheid) nog nergens mee kunnen associëren en niets kunnen afwegen. Precies om die reden maakt de verleidkunde de sprong van ratio naar de zin.
Verleidkunde en veranderkunde
In het jargon van de veranderkunde is er sprake van een (noodzakelijke) fase van dissociatie. Van hieruit moeten mensen een nieuwe bindende werkelijkheid opbouwen. Voor het nieuwsgierig laten maken - ofwel het prikkelen van de zin in het onbekende - en het vervolgens laten inzinken van die nieuwe rationaliteit, bestaat (nog) geen instrumentarium (anders dan de realiteit).
Het ontbreken van ‘zin in het onbekende’ is daarom een element in het veranderingstraject met een hoog afbreukrisico. We kunnen het ook een kritische succesfactor noemen.
Wij zijn van mening dat juist op dít moment de inzet van een verleidkundige een verschil kan maken. Onze verleidkundige recepten zijn gericht op de overgang van de ‘oude’ naar de ‘nieuwe’ situatie. Verleidkundig Instituut wil deze weg aantrekkelijk en prikkelend maken door de een met de ander te verbinden. Zowel via de context als met behulp van creatieve interne communicatieconcepten. Onze voorkeur gaat uit naar gebruik van metaforen, symboliek en het vertellen van verhalen.
Inspiratiebronnen en gedachtegoed
De conceptuele basis waarop wij de verleidkunde willen bouwen, wordt natuurlijk gevormd door de gebruikelijke psychologische inzichten. Daarnaast willen bij binnen Verleidkundig Instituut het gedachtegoed onderzoeken uit het epicurisme, existentialisme, post-modernisme en hedonisme. Maar bovenal willen wij ons zelf toestaan inspiratie te zoeken bij meer tot de verbeelding sprekende bronnen. Daarbij denken wij aan de deugden van courtisanes, leerscholen van de geisha’s, de invloed van muzen. (...) Van hen móét te leren zijn.
Verder laten wij ons inspireren door waarden en wijsheden uit het Boedisme en Taoïsme. Maar ook Deepak Choprah, Eckhart Tolle, U2 zanger Bono, anti-globaliste Norena Hertz, de ‘Happy Worker’ van Yolanda Eijgenstein en anderen helpen ons betekenis te geven aan de verleidkunde.
ik denk dat dit ook vooral interessant is voor mensen die zich specialiseren op het gebied van interne communicatie laatste aanpassing 16 november 2006 15:06 | 
binnen een organisatie. En degenen die daar het meest aan hechten, zijn ook vaak degenen die het moeilijkst om te praten zijn en zo iemand al helemaal niet zien zitten.. Dus eeh.. hmm
).
)