Partyflock

In Loving Memory

In Loving Memory

door , gepubliceerd op
Er was eens, lang geleden, een tijd waarin ‘house' iets heel anders betekende dan uitverkochte megafeesten, miljoenenomzetten, DJ's met popsterrenstatus en je moeder die tijdens het afwassen meeswingt op de radiohitjes van David Guetta. Om in die tijd te weten wat hot en not was, kon je geen YouTube aanzetten, Soundcloud beluisteren of op dancefora meelezen: internet bestond nog niet. Slechts enkele platenzaken waren gespecialiseerd in het nieuwe fenomeen en feestjes vond je via flyers of van horen zeggen.

Het broeide en groeide eind jaren '80 en temidden van al het tumult stond een slungelig ogende, langharige jongen met karakteristieke kop, een zwart shirt met opdruk van een vaag metalbandje en een flodderbroek. Zijn ogen tot spleetjes geknepen, op zijn voorhoofd een ader flink opgezwollen van inspanning, jointje in z'n ene hand, de ander tot een vuist gebald naar de hemel reikend, een enorme grijns op z'n gezicht die een scheve voortand bloot lacht. Een rokerige ruimte, gevuld met muziek die enkel te begrijpen is door ‘m tot in het diepst van je wezen te voelen. Om hem heen honderden gelijkgestemden van allerlei pluimage, elk in hun eigen wereld maar tegelijkertijd perfect in elkaar samensmeltend en verenigd tot een stuwend en krachtig geheel. De wereld buiten de muren van dat oude fabrieksgebouw had geen idee. 'Ik moet hierover schrijven!' sprak hij zichzelf toe. Zoals hij reeds deed over rock en metal. Maar een nieuwe liefde had hem hier overmeesterd. En zo geschiedde.

Opgenomen in een sprookjeswereld, waar hij zichzelf kon en mocht zijn, ver weg van het juk van de maatschappij. House was zijn manier van leven. En de daaruit voortkomende hardcore nog veel meer. Rauw, hard, donker, extreem: zelfs deze rare snuiter met een aura in alle kleuren van de regenboog had een duistere kant.

Hij klopte aan bij diverse bladen en kranten. 'De wereld moet weten wat house is!' riep hij. Hij wist het, voelde het tot in zijn botten en kon erover schrijven zoals niemand anders kon. Beeldend, bombastisch, beeldsprakig, bloemrijk, begrijpelijk, beter dan hij zich waarschijnlijk zelf ooit gerealiseerd heeft. Hele generaties partygangers groeiden op met informatie over de scene die hij beschreef in zijn stukken voor bladen als Bassic Groove, Thunder Magazine, SLAM! en Release. Groentjes op de redactie keken zijn kunsten af en leerden hoe ze net als hij vol overgave en gevoel konden schrijven. Iedere gabber die ooit maar iets van Thunderdome heeft meegekregen, is bewust of onbewust met hem in aanraking geweest. Artiesten legden hun ziel en zaligheid op de tafel waar zijn memorecordertje draaide. Hij schreef mee aan diverse boeken, waaronder een verzamelwerk over DanceValley en het in oktober te verschijnen ‘Mary Go Wild', over 25 jaar dance in Nederland. UDC, ID&T, b2s, Q-dance en anderen: allemaal plaatsten ze prachtige stukken van zijn hand op hun websites en in hun partymagazines. Vaak handgeschreven en daarna uitgetypt op een oude laptop: het uploaden moesten ze zelf maar doen want met al die moderne technieken had ‘ie niks.

Ieder weekend was weer een nieuw ‘mooiste feest ooit'. Hij schuwde geen enkele muziekstijl en hij genoot altijd ten volle. Maakte avonturen mee waar ongetwijfeld nog eens een boek over geschreven zal worden, al is het de vraag of iemand ooit bij machte zal zijn dat te doen op een manier zoals hij dat kon.

De vermoeidheid die hij al een tijdje voelde, bleek geen keerzijde te zijn van zijn exorbitante levensstijl. De vrolijke vrije vage vogel bleek een pechvogel. Zijn ziekbed was kort en heel erg heftig, net zoals zijn bestaan. Plannen had hij nog genoeg, maar genieten deed hij tot aan zijn laatste snik. Te vroeg, maar tegelijkertijd vol dankbaarheid. De schrijver van de treffende teksten, de zielroerende zinnen en de wonderlijke woorden was er sprakeloos van, die laatste dagen. Van alle steun die hij ontving van bekenden en minder bekenden. Als het niet onverwacht zo snel gegaan was, had hij persoonlijk iedereen bedankt. Voor alles. Deze deadline kwam echter zelfs voor hem te vroeg.

Elke dag weer staan nieuwe danceliefhebbers op. Zij hebben honderden andere bronnen dan het geschreven woord tot hun beschikking om alles te weten te komen over de muziek die ze liefhebben. En ook al hebben zij eerder nog nooit van hem gehoord, of zullen ze dat ook nooit gaan doen: zolang zij blijven feesten zal dit sprookje voortduren. Zoals ook zijn sprookje nog lang niet is afgelopen: het is misschien pas net begonnen. Erover schrijven zal hij niet meer, maar zijn laatste grote reis beleeft ‘ie ongetwijfeld met dezelfde devotie en geestdrift als altijd. The music will never stop. The heartbeat will never fade. The party will never end.

In loving memory of Gerd Jan Vleugels, dancejournalist, househippie en hardcore to the bone.

19-08-1968 – 02-08-2013
pagina laatst gewijzigd op

62 opmerkingen

RIP! :respect:
Dacato
Artiest Dacato
Rust zacht...­
mooi geschreven ook by the way...­
Wauw. Mooi gezegd Jack. Bizar ook hoe je ineens een woord als 'deadline' compleet anders moet lezen. Ik kende hem niet goed, maar denk dat ie wel zou zeggen dat dit voor iedereen een wake up call moet zijn. Live every day to the fullest, tomorrow is a mystery (F)
Mooi verwoord! en idd Vinnie, een stukje waar die trots op kan zijn!!
R.­I.­P.­
Mooi stukje man :respect:

Ben nu ook eigenlijk wel benieuwd geworden naar die teksten van Vleugels, kan me niet herinneren dat ik er ooit een heb gezien (voor zover ik al naar de auteur van artikels kijk)... Heeft iemand een goed voorbeeld van hem? :)
Indrukwekkend
Heel mooi geschreven :yes:
Prachtig geschreven! Rust zacht en heel veel sterkte voor alle familie en vrienden :)
Wackiejacky <3
Mooi verwoord iid, Rust Hárd G.­J..­
Gabber earned his wings

In vrede rusten.....­ Nee lekker doorfeesten tussen THE Gods of thunder(dome)
r.­i.­p
bedankt voor alles!
Mooi geschreven stuk, Jaqueline! (Y) :bier:
Geweldig mooi geschreven Jacq!!
Ezteq
Artiest Ezteq
Prachtig stuk collega! Dikke pluim!
Mooie woorden over een bijzonder persoon.­ De dance wereld is een icoon kwijt.­ RIP!
Mooie woorden Wackiejacky..­ goed om je weer te zien vandaag.­

Rave in Pleasure GJ...­ Vriend, Collega, Medewerker Thunderdome...­

We maken je werk af!!
DJ Rob
Artiest Rob
Geen woorden...................­een groot gemis R.­I.­P.­
Onwijs mooi geschreven Jacky! Kreeg er kippenvel van.

R.I.P. house legende.

Hoop dat ze daarboven vrolijk verder housen ;)
Wat een onwijs mooi stuk, schitterend geschreven! _o_
Mooi stuk om te lezen :)

R.I.P.
Zag het langskomen op facebook.­ Was zijn stukjes niet eerder tegengekomen.­ Nu ik het verslag op zijn profiel heb gelezen van cenobite records: wow.­ Zonde zonde zonde wat een verlies voor de scene.­

Sterkte voor de nabestaanden.­
Prachtige tekst!
Rust zacht Vleugels finely you got wings
Je zal mij nog lang heugen PEACE
om stil van te worden...­ heel mooi geschreven!
Uitspraak van De Laar op woensdag 7 augustus 2013 om 13:34:
Heeft iemand een goed voorbeeld van hem?

Wat dacht je hiervan? De inleiding van zijn interview met Lenny Dee... <3

‘NEW AMSTERDAM’ – USA

Anno nu kennen we het New Yorkse eiland Manhattan vooral als het kloppende hart van de wereldeconomie, met Wall Street als zenuwcentrum. New York City is de belangrijkste stad in Amerika en het epicentrum voor muziek, kunst, cultuur, mode, handel, media en politiek. In deze dichtbevolkte metropool leven ruim acht miljoen mensen - minstens 170 nationaliteiten - op een oppervlakte van ongeveer 790 km², terwijl de agglomeratie New York-Northern New Jersey-Long Island in totaal 20 miljoen inwoners telt. Iedereen kent de imposante skyline van wolkenkrabbers tot in de wolken, waartussen het verkeer onafgebroken over tien rijbanen brede avenue’s raast. New York is een stad die nooit slaapt en ademt een inspirerende en overdonderende levensenergie.

De Nederlandse Oost-Indische Compagnie arriveert in 1609 met een zeilschip Halve Maen aan de Oostkust van het huidige Amerika, waarna een bloeiende handelsroute ontstaat tussen Amsterdam en het verre land. Het gebeurt in de periode waarin Nederland een Gouden Eeuw beleeft en op het gebied van handel, zeevaart, wetenschap en kunst een wereldmacht is. Na de provincie Nieuw-Nederland te hebben gesticht, koopt de Amsterdamse West-Indische Compagnie het eiland Manhattan. De Hollandse imperialisten betalen de oorspronkelijke Indiaanse bewoners 60 gulden voor de grond, waarna onder leiding van Peter Stuyvesant de nederzetting Nieuw-Amsterdam wordt gesticht. Deze hoofdstad van Nieuw-Nederland in de zuidpunt van het eiland krijgt in 1653 een eigen bestuur.

Zeevaarder Henry Hudson heeft in 1609 op de Halve Maen een grotendeels Nederlandse bemanning onder zich. Hudson zelf is hilarisch genoeg een Brit en vaart een jaar na de ontdekking van Manhattan alweer onder Engelse vlag. Het zijn in 1665 uiteindelijk de Britten die onder zware druk het eiland afhandig maken van de Hollanders, waarna ze nog jarenlang een gewapende strijd met de Nederlanders voeren. Een voorlopige wapenstilstand dient zich pas aan in 1688 als de Nederlandse stadhouder Willem III van Oranje-Nassau en Maria II op de Engelse troon terecht komen. Willem III mag zich weliswaar vier jaar lang koning van Engeland, Schotland én Ierland noemen, maar moet lijdzaam toezien hoe Nederland vanaf 1720 haar macht ziet slinken in het voordeel van de Engelsen.

De Hollandse afgunst vertaalt zich in wapensteun aan de Amerikaanse rebellen, die de Britse bezetters bevechten met als inzet onafhankelijkheid. In 1781 vecht de Nederlandse zeevloot zijn laatste zeegevecht uit met de Britten tijdens de Slag bij de Doggersbank. Ondanks de overwinning van de kleinere Hollandse vloot bewaren beide grootmachten de vrede, waarna Engeland nog tot 1790 bloed zal vergieten in Amerika. De Republiek der Nederlanden is dan al geruime tijd eigenaar van het in Zuid-Amerika gelegen Suriname, een van oorsprong Britse kolonie die in 1665 als ruilmiddel dient om in het bezit te komen van Manhattan. De Hollandse koopmansgeest wordt met succes bedwelmd door het uitzicht op bodem- en landbouwschatten in de tropen.

Stel dat De Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden zijn militaire overmacht heeft aangewonden om de macht te grijpen in Engeland. De geniale admiraal Michiel de Ruyter heeft in zijn leven enkele malen de Britse vloot verslagen, maar een Nederlandse invasie om Londen te annexeren is altijd uitgebleven. Tijdens de Vierdaagse Zeeslag (vanaf 1965) kreunt Londen onder een pestepidemie en helse brand op een moment dat de machtige vloot van de Ruyter schier onoverwinnelijk is. Gedurende de Derde Engelse oorlog (1672-1674) is zelfs een geallieerde vloot van Britse en Franse schepen niet opgewassen tegen de technische en tactische overmacht van de Oranje vloot, en wordt de vijand tijdens drie verschillende zeeslagen drie maal naar de zeebodem aan splinters geschoten.

In dat geval is het huidige Amerika momenteel onze verre buur en goede vriend ineen, en Engeland een groot feesteiland ergens links van de Wadden. De 300 miljoen Amerikanen en 50 miljoen Britten spreken Algemeen Beschaafd Nederlands en vieren jaarlijks Kerstmis, Koninginnedag, Sinterklaas én het Suikerfeest. Starbucks heet voortaan The Bulldog, Wallstreet is Fort Oranje en Buckingham Palace staat te boek als het Holland Heineken Huis. Voetbal is de populairste sport op aarde en het Nederlands Elftal heeft drie WK’s op naam geschreven. De Elfstedentocht vindt jaarlijks plaats in winters Amerika en Disneyland ligt op een ingepolderd stuk land in de voormalige Zuiderzee.

En Lenny Dee? Hij ziet het levenslicht in Amsterdam, waarna de familie DiDesiderio een penthouse betrekt langs de Rotterdamse Maas. Want in de grootste havenstad ter wereld geven zijn ouders leiding over het internationale imperium Holland Pizza, met honderden vestigingen in de kolonie Amerika. Tiësto verscheept zoute haring via de Holland-Amerika lijn en wordt meerder malen gekroond als beste Haring Boer. Armin van Buuren is hoogleraar Watermanagement en wereldwijd verantwoordelijk voor de bouw van vele dammen, dijken en waterkeringen. Ons meest waardevolle exportproduct op dancegebied is een klein en loensend mannetje met een iets te grote muil. Een maniak die de wereld bestookt met goddeloze teringherrie en de grootste nachtmerrie voor iedere ouder is.
UZI
Artiest Uzi
Heel mooi geschreven, RIP GJ
Shit, ik schrik hier van. Had het helemaal niet meegekregen dat hij is overleden :(
R.I.P...

Mooi geschreven trouwens Jacq (Y)
RIP


En als iemand dat boek moet schrijven, dan ben jij het wel Jacky!! Zo te zien is hij een perfecte leermeester voor jou geweest!
rust zacht (y) :flower:
Indrukwekkend..­ RIP
Mooi geschreven.­ R.­I.­P.­
Mooi geschreven ! Rest in Peace gabber ;)
Lieve reacties! En heel mooi om te zien dat Gerd Jan ook hier gemist wordt. Vergeten zullen we 'm nooit!

Vandaag is 'ie jarig en hij is 't ongetwijfeld keihard aan 't vieren daarboven. (l)
Uitspraak van Wackiejacky op maandag 19 augustus 2013 om 18:34:
Lieve reacties! En heel mooi om te zien dat Gerd Jan ook hier gemist wordt.­ Vergeten zullen we 'm nooit!

Vandaag is 'ie jarig en hij is 't ongetwijfeld keihard aan 't vieren daarboven.­

ik vind t ook heel lief dat jij dit zo hebt neergezet en ook leuk dat je weer wat laat horen van jezelf hier
Keimooi geschreven ! Gewoon koud ervan...­

Rust zacht GJ.­!
Iemand nog meer links naar artikelen van hem? Heb er voorheen nooit van gehoord eigenlijk, maar wat ik hierboven al lees ziet er al interessant uit :)
Toen ik dit stukje las, had ik nog niet gezien door wie het was geschreven.. Maar dit is zo mooi geschreven en verwoord, dat ik meteen dacht "dat kan er maar 1 zijn: Jacky!".

Mooi geschreven!! R.I.P Gerd Jan, de dance wereld gaat je missen (f)
Uitspraak van LPM. op donderdag 5 september 2013 om 09:52:
Iemand nog meer links naar artikelen van hem? Heb er voorheen nooit van gehoord eigenlijk, maar wat ik hierboven al lees ziet er al interessant uit :)

Helaas is er online niet veel te vinden, maar hier bijv. een linkje naar een report dat Gerd Jan schreef over de Monday Bar Cruise. Dan krijg je wel een idee van z'n geweldige schrijfstijl! (l)

http://www.­q-dance.­com/netherlands/en/news/fear-and-floathing-in-de-oostzee/
Thanks!
Mooi gezegd! :D