Partyflock

De gedrogeerde engel

De gedrogeerde engel

door , gepubliceerd op
De gedrogeerde engel (afbeelding)
‘Aan hoeveel vrouwtjes heb jij al geroken?’, vroeg een jongen me terwijl hij me met grote ogen aankeek. Hij had een oranje hesje aan, zoals wegwerkers hebben, en leek niet uit het veld geslagen door mijn blik die niets anders kon uitstralen dan ‘huh?’. ‘Ik zit nu op de vijfendertig, heerlijk man!’, ging hij door, en ik kreeg het voor elkaar om eindelijk een antwoord voor me uit te mompelen. ‘Helemaal geen’, zei ik. Wat hij precies bedoelde met ‘geroken’ weet ik tot op de dag van vandaag niet, maar mijn vijftienjarige zelf van tien jaar geleden ging er waarschijnlijk terecht vanuit dat het iets intiems betrof.

Deze grootruiker van een wegwerker had me met zijn onbegrijpelijke openingszin hardhandig uit mijn eigen wereldje gerukt. Tot dat moment zat ik namelijk op een trap voor me uit te staren, mijn blik glijdend over de kolkende, dansende oceaan van zweet en stuiterend vlees. Het was mijn eerste aanraking met drugs die je niet rookt maar slikt, feesten voor tienduizenden mensen en een massale saamhorigheid die ik sindsdien nooit meer heb teruggevonden. Ik realiseer me nu dat ik er waarschijnlijk ook wel uitzag alsof ik een reality check nodig had: een jongetje van vijftien, stilzittend maar druk kauwend, met grote ogen die rondtolden in hun kassen als stuiterballen in een wasmachine. ‘Helemaal geen’, zei ik, wakker geschud en weer helemaal fris. Mijn reddende wegwerker zag dat het goed was, bood me een nieuw kauwgompje aan en ging heen.

Na bijgekomen te zijn van de heftigste vlagen van euforie had ik nu tijd om de situatie goed in me op te nemen. De wegwerker had beslag weten te leggen op een glowstick of twee en ik zag hem een paar meter verderop met een blond meisje dansen. Wat schattig, dacht ik, en ik glimlachte er waarschijnlijk gelukzalig bij. Ik voelde me als lucht, frisser en lichter dan ik ooit was geweest. Als een wolk hing ik in de hemel. Maar het mooiste was, dat in deze hemel – de Jaarbeurs – de lucht volhing met andere wolken, fris en licht als ikzelf. Het maakte niet uit in welk paar ogen ik keek, maar iedereen leek in exact dezelfde staat te verkeren als ik. Iedereen was gelukkig. Op dat moment realiseerde ik me iets dat iedere gebruiker van XTC zich minstens één keer heeft gerealiseerd: zet alle wereldleiders met elkaar in een kamer, geef ze wat van deze pilletjes, en twee uur later zijn alle oorlogen voorbij. Ik dacht de sleutel tot geluk gevonden te hebben. Ik dacht lid te zijn geworden van een geheime club van mensen die alle antwoorden van de grote levensvragen kennen. ‘Sta op en loop’, sprak het pilletje op mijn schouder. Ik stond op, haalde diep adem, liep de trap af en begon te dansen.

Door de eeuwen heen zijn de interessantste mensen geweest diegenen die altijd op zoek waren naar nieuwe ‘kicks’. Oscar Wilde, Jack Kerouac, Jimi Hendrix, Jim Morrison; schrijvers en muzikanten die zich hebben laten leiden door een constante zoektocht naar nieuwe ervaringen. Alle vier zijn ze jong overleden aan ofwel drugs of alcohol, ofwel de gevolgen van hun levensstijl. Ook hebben ze alle vier een onmetelijke bijdrage geleverd aan onze huidige cultuur.

Ik bevind me nu in een innerlijke tweestrijd. Ik wil geen column schrijven die drugsgebruik promoot; de redenen daarvoor mogen duidelijk zijn. Maar hoe kan ik met een strak gezicht verkondigen dat er geen positieve gevolgen zitten aan het verruimen van je eigen belevingswereld? Hoe lang ik er ook over nadenk, de oplossing ligt niet in het verbieden van het gebruiken van drugs. Het is een kwestie van verantwoordelijkheid, je eigen grenzen verkennen, en, bovenal, vrijheid. Verder kom ik ook niet, helaas.

Later op de nacht, of eigenlijk ’s ochtends, kom ik mijn wegwerker weer tegen. Ik kijk ondertussen weer redelijk helder uit m’n ogen, en zie dus zonder sluier van extase exact wie ik een paar uur eerder nog als reddende engel zag. Hij bleek bij nadere inspectie niets meer dan het lijkbleke omhulsel van een menselijk wrak, zoals hij op een smerige grond om zich heen zat te kijken zonder enig besef van de mensen om hem heen. Hij was toen ongeveer de leeftijd die ik nu heb. Misschien zie ik hem nu alsnog als mijn reddende engel.
pagina laatst gewijzigd op

107 opmerkingen

*Charmz..O:)
Werkzaam bij Geniet
goed werk van die wegwerker :lol:
Uitspraak van *Charmz..O:) op donderdag 1 april 2010 om 15:27:
goed werk van die wegwerker

Toch knap, als je nagaat dat 'ie flink de weg kwijt was ;)
Uitspraak van Wackiejacky op woensdag 24 maart 2010 om 13:29:
Bladerunner en alle ellende die ik daar onder ogen kreeg wel altijd op m'n netvlies gebrand blijven staan.­

Klopt ik ben me daar ook rot geschrokken, niet alleen daar maar ook op het beruchte ambulance feest in de sporthallen zuid. En met veel praten met Nico en Jolanda van het EHBD team.
Dan ga je toch anders naar drugs kijken, en ben je je bewuster van hoe het mis kan gaan.
ben blij dat ik al 10 jaar vrolijk los ga op de baco's :cheer:
lekkah hahah en weinig negatieve reacties ondanks het feit dat het over drugs gaat:D:D
laatste aanpassing
Wauw! Wederom (het is bijna niet leuk meer) een supergoed stuk!
Herken mezelf qua drugsgebruik hier echt in.
Maar hoe kan ik met een strak gezicht verkondigen dat er geen positieve gevolgen zitten aan het verruimen van je eigen belevingswereld?

Juist. Wanneer mensen dit doorhebben en dit zien als een voordeel van drugs en niet enkel drugs gebruiken om 'eens ramhard van de kaart te zijn' (zoals de reddende engel op het laatste, wat inderdaad een reddende engel is geweest) zou de legalisering van drugs kans hebben om positief uit te pakken. Nu worden middelen zoals paddo's en LSD meer gebruikt om 'eens ramhard van de kaart te zijn' in plaats van je referentiekader uit te breiden, je eigen werkelijkheid (en dan niet op een isolerende manier) te ontdekken en om gewoon je belevingswereld te vergroten. Iets wat ik zonde vind. In het eerste geval is er vaak geen sprake van verantwoord drugs gebruiken; je kop erbij houden, weten wat je slikt/snuift/rookt en weten wat dit met je kan doen. In het tweede geval, en dan kan ik volledig voor mijzelf instaan, wel.

Anniewai; weer een mooie column Deqs, ook een leuk onderwerp voor discussie (Y)
laatste aanpassing
Uitspraak van Wackiejacky op woensdag 24 maart 2010 om 13:29:
Sluit ik me bij aan.­ Zeer herkenbaar inderdaad.­ 'Reddende engel' is misschien wat overdreven in mijn geval want ik was een verstandig meisje toen ik begon met drugs te experimenteren en denk niet dat ik ooit echt afgegleden zou zijn, maar toch is de reality check die ik kreeg op het feest Bladerunner en alle ellende die ik daar onder ogen kreeg wel altijd op m'n netvlies gebrand blijven staan.­

Zie zo nog die EHBO'ers voor me die een meisje in hun armen droegen die vol zat met blauwe vlekken en weggedraaide ogen had, d'r vrienden erachter aan rennend "­We raken haar kwijt! We raken haar kwijt!".­ Ben me toen heel goed bewust geraakt van die andere kant van druggebruik.­ Alles in het leven heeft z'n risico's, zodra je iemand kwijtraakt door een auto-ongeluk weet je ook at een auto een moordwapen kan zijn en zodra er iemand de diagnose 'longkanker' krijgt na jarenlang paffen weet je ook dat zo'n sigaretje niet zo onschuldig is als het eruit ziet.­ Idem voor drugs als het in handen valt van mensen die er niet wijs mee omgaan.­ Heb in de loop der jaren toch wel wat nare dingen zien gebeuren, ook sterfgevallen.­

Kon op zulke momenten alleen maar aan m'n eigen ouders denken en aan hoe zij zich zouden voelen als ze te horen kregen 'uw dochter is overleden aan de gevolgen van druggebruik' en dat heeft er zeker wel voor gezorgd dat ik nooit doorgeslagen ben, eerder bang ben geworden voor drugs en ook steeds vaker paniekaanvallen kreeg.­ Ben er uiteindelijk helemaal mee gekapt en zit een stuk lekkerder in m'n vel.­ Misschien was dat in elkaar gezakte meisje wel mijn reality check, mijn reddende engel.­ Want zo wilde ik er nooit aan toe zijn en heb er wat dat betreft ook altijd (misschien wel teveel) m'n verstand bij gehouden.­

Erg mooi gezegd, hier sluit ik me volledig bij aan :yes: (y)..
Uitspraak van Deqs op woensdag 24 maart 2010 om 09:48:
Als voorbeeld van hoe het niet moet dus ;)

Ik snapte je afsluitende zin wel, maar begrijp ook wel dat sommige mensen 'm verwarrend vinden (had mss duidelijker/mooier geweest als er iets in de trant van 'achteraf bleek het misschien toch..' had gestaan), prima stuk verder :)
Nou kerel, als jij geen groot schrijver wordt, dan weet ik t ook niet meer!!
K heb gewoon genoten van dit realistisch en vooral humoristisch verhaal, zooo verdomd mooi omschreven/verwoord!!
Super man! Kan niet wachten op je volgende collum haha:)
Maak er vooral meer en bind deze in een bundel, zoek een uitgever en jongen...je doekoes rollen binne!!
Je 1e exemplaar is bij deze al verkocht!!
Ps, Ik was ook aanwezig in die Jaarbeurs, maar was denk ik de enige "heldere engel" die deze wegwerker niet heb gezien whahahahahaaaa:P
Xtc love, Yeah!
Mooi verhaal echt super geschreven :)
Coole Column, supahhhhhhh :)
MOOI!!!
Uitspraak van *Youri* op woensdag 24 maart 2010 om 15:33:
Damn dit is echt een voortreffelijke stuk, leest mooi weg ! respect !

:respect:
‘Sta op en loop’ ;)
Uitspraak van Da Wizz | Tim op dinsdag 13 april 2010 om 17:40:
dat sommige mensen 'm verwarrend vinden

:o Push: ON to start brains first... :roflol:

Meestal denk ik: Te veel text... :rot:
Nu kon ik niet stoppen met lezen!
Top stukkie! :respect:
Uitspraak van d a v i d o f f :[ op dinsdag 30 maart 2010 om 19:34:
Mijn idee ook. Drugs zijn niet per definitie slecht, het gaat om de manier waarop je ze gebruikt. :)

Is dat niet met alles? Het middel is niet slecht, alleen het (verkeerde) gebruik ervan kan je als slecht classificeren :)
zo herkenbaar..­

Goed stuk!
Uitspraak van se7en op woensdag 31 maart 2010 om 11:26:
Daar bedoelde hij de liefde bedrijven mee.­ Das dialect

held!
Uitspraak van Dr. Gonzo... op woensdag 24 maart 2010 om 21:20:
Leest lekker weg
Herkenbaar
Goede boodschap
Duidelijke conclusie

Complimenten!
Super!
‘Aan hoeveel vrouwtjes heb jij al geroken?’

Ik wel vijfhonderd!
laatste aanpassing