Partyflock

He's back!

He's back!

door , gepubliceerd op
Sam mijn Samsung is inmiddels een BM’er geworden (Bekende Mobiel). Nog steeds koester ik diepgaande gevoelens voor hem maar nog steeds gaat het aftakelingsproces stug door. Onlangs ontving ik een brief van T-Mobile. Mijn abonnement verloopt bijna. En aangezien ik de afgelopen 4 jaar een nieuwe telefoon geweigerd heb en steevast voor de korting heb gekozen, staat er inmiddels een fiks bedrag op de fictieve T-Mobile rekening. Tijd om hier wat mee te doen. Eenmaal in mijn telefoonzaakje (een uiterst prettig, klein winkeltje met uiterst prettige verkopers die normale volzinnen kunnen produceren zonder technisch jargon) stond ik een beetje te kijken in de vitrines naar de vele toestellen die daar stonden te glimmen en te blingen. Ik kon het echt niet aan. Wilde niet beginnen aan Samsungs met touchscreens en Nokia’s met onbegrijpelijke ‘handige snelle’ menu’s. De man vroeg me de vraag met het bekende antwoord: ‘Wilt u een nieuw toestel of korting op uw nieuwe abonnement?’ en ik vertelde hem dat ik weer voor de korting ging. Maar toen ik bijna mijn handtekening onder een nieuw 2-jarig contract mét korting had gezet realiseerde ik me dat het tijd wordt om mijn kop uit het zand te trekken en de ogen te openen voor De Realiteit. Immers, Sam heeft geen 2 jaar meer. Binnenkort, en dat kan een dag, week of maand zijn, is het definitief basta voor hem. En dan zit ik zonder telefoon maar mét abonnement. Voorzichtig vraag ik de verkoper of ik tóch nog even mag kijken naar de telefoons in de glazen kasten. Al snel besluit ik wederom dat er niets voor mij tussen zit, maar dan valt mijn oog op een toestel. Het enige apparaat waar ik al een beetje ervaring mee heb qua bediening. Het enige apparaat dat mij qua design kan bekoren. Het enige apparaat waar ik stiekem wel een beetje enthousiast van word.

De I-phone. De immens populaire en wonderlijk mooie i-phone. De man ziet dat het liefde op het eerste gezicht is en haalt het wonder uit de kast en zet hem aan. Wat een heerlijk toestel. Wat een klasse. Wat een stijl. Wat een menu. En aangezien ik voor mijn vakantie een ipod touch van een vriendin had geleend was ik ook al een beetje wegwijs met de manier van hanteren. Ik vraag de verkoper hoeveel dit me gaat kosten. Immers, ik ben nog niet zover in het proces dat ik bakken met geld overheb voor een gadget. Terwijl de man uitrekent wat de schade is zie ik het bordje met de nieuwprijs; 600 euro. Dat gaat ‘m dus niet worden. Zoveel korting zal ik nou ook wel weer niet krijgen en ik vertik het om meer dan 100 euro er aan uit te geven. In mijn hoofd liet ik mijn nieuwe verkering dan ook al weer gaan. Maar de verkoper kwam terug met een grote glimlach en kon mij vertellen dat ik het apparaat inclusief oplader, oordoppen en beschermhoesje voor 49 euro kan meenemen. Het is heus. Na al die jaren van opsparen was ik nu dus in staat het duurste en mooiste toestel mee te nemen voor een bedrag waar je zelfs mijn Sam nog niet voor zou kunnen overkopen. Het was liefde op het eerste gezicht en zelfs Sam werd er een beetje opgewonden van. Met z’n drietjes liepen we dus al zwevend de winkel uit.

Eenmaal thuis ging ik druk aan de slag met het nieuwe speeltje. Toch iets ingewikkelder dan ik had verwacht en dus melde ik me aan bij iphoneclub.com. Een site waar bergen met ietwat sukkelige types de hele dag filosoferen over de mogelijkheden van de telefoon. Een paar uur en heel wat forum pagina´s later was ik ready to go. De telefoon werkte en ik wist hoe. Foto´s, films, muziek, email, adresboek, internet, ik draaide er mn hand niet voor om. Wel nam ik overal waar ik ging Sam mee naar toe want om die arme jongen nou meteen helemaal alleen thuis te laten vond ik ook weer zo wat.

Het is woensdagavond 18 juni, een dag na de komst van Phillip (Phillip de Phone). Ik was die dag jarig en ter ere van dat ging ik met vriendinnen uit eten en aansluitend een (overigens prachtige) ballet voorstelling kijken. Alles was perfect. In de illusie verkerend dat wij ook bést ballerina’s zouden kunnen zijn zweven we uit de Stopera op weg naar café Katoen. Een heerlijk klein ettablisiment waar ik graag vertoef. We gaan zitten aan een tafeltje en belanden al vrij snel in Goede Gesprekken. Phillip ligt naast mij op tafel en geeft af en toe een felicitatie door. Het café wordt steeds drukker en door de smalle doorgang langs ons tafeltje lopen geregeld mensen naar de bar of wc. Wij gaan steeds meer op in ons gesprek, letten niet op de wereld want het enige wat er op dat moment toe doet zijn de woorden en zinnen die onderling gedeeld worden. Zullen we nog maar een biertje bestellen? Ronde nummer zoveel wordt ingezet en ik vraag me af hoe laat het is. Ik strek zonder te kijken mijn hand uit naar de plek waar Phillip zich bevind. Maar er is niets. Mijn hand verdwaald in een gat van leegte en vindt niets om vast te pakken. Phillip is weg. Verdwenen. Ontvoerd. Phonenapped. Gejat. Gestolen. Ik realiseer me meteen dat het einde oefening is. Vergeefs gooi ik mijn hele tas overhoop maar ik wist zéker dat hij op tafel had moeten liggen. Verdwaast ren ik naar buiten, doe een zinloze poging om de daders te zien en in gedachte werp ik ze al tegen de vlakte om mijn nu al zeer geliefde Phillip terug te krijgen. Maar uiteraard zonder resultaat. Phillip is weg. Mijn vriendinnen proberen hem wanhopig te bellen, we laten smsjes en voicemails achter in het Nederlands, Engels, Frans, Duits en gebrekkig Turks met de vraag of ze hem alsjeblieft terug willen brengen. Uiteraard zonder gehoor of reactie. Ik wil een vodka. Of nee, doe eigenlijk maar de hele fles.

Op naar het politiebureau. De kille tl verlichte kamertjes weerspiegelen uitstekend hoe ik me nu voel. De agent van dienst is uitermate vriendelijk en samen vullen we het aangifte formulier tot in elk details en tot in de kleine uurtjes in. Na uren van gedoe en 100 keer verteld te hebben wat er is gebeurt beland ik vroeg in de ochtend in mijn bed. Zonder telefoon. Het is toch te ironisch voor woorden. 4 Jaar lang ben je uitermate tevreden met dezelfde telefoon. Dan uiteindelijk geef je toch toe aan vervanging en wordt dat zonder pardon in één keer weer van je afgenomen. Amper in hetzelfde etmaal als waarin ik hem had gekocht. Verzekeringen waren nog niet afgesloten dus er is ook geen zicht op een nieuw exemplaar. Na wat tranen ben ik nu vooral boos. Boos op de machteloosheid die je overkomt in dergelijke situaties. Boos op de treurigheid van mensen die dit soort dingen doen. Boos op mezelf dat ik dit heb laten gebeuren. En boos op mezelf omdat ik me ellendig heb gevoeld over het feit dat iets banaals als een overprised telefoon me is afgenomen.

Inmiddels is een nieuwe simkaart met mijn oude nummer gearriveerd en ben ik dus weer vol op bereikbaar. Al mijn eigen nummers, foto’s, smsjes en filmpjes zijn weer terug. Alles is weer zoals het was, het oude leven is terug. Dus als iemand me nu nodig heeft, gaat dat gewoon weer via Sam. Sam is back, live and kicking.
pagina laatst gewijzigd op

176 opmerkingen

mijn 5 jaar oude sam heeft alle nieuwe erics en kia´s overleefd..­ en zit nu ook weer steevast in mijn pocket!

leve sam!
vond 1 keer een collumn over je telefoon leuk,
2e keer is het niet echt boeiend meer.­
Erg leuke column. :D
Jammer van Phillip, maarja dat is te verwachten als je een iPhone gewoon zo voor het grijpen laat liggen.
laatste aanpassing
Kut van je telefoon, maar is an sich best te verwachten toch? Een hard geleerde les. Ik hou mijn Aikon iig goed bij me! ;)
Uitspraak van Ruben op vrijdag 22 augustus 2008 om 16:27:
eigenlijk is het gewoon belachelijk dat dat niet kan

Ja, maar we kunnen eeuwen doorgaan over het feit dat dat schofterig is. Dat wil nog steeds niet zeggen dat 't niet gebeurd.
En om eerlijk te zijn, denk ik dat 't 'vroeger' even goed had kunnen gebeuren. :)
tja solly meis maar toen juh berichie in et turks achterliet dacht ik juh ken te ver gaan he hij heb muh nog 30 eurootjus opgelevert :roflol: ;)
Heel leuk, leest goed weg!
_Ruben_
Werkzaam bij Ravers Army
Uitspraak van 010NAKKIE010 op maandag 25 augustus 2008 om 22:30:
tja solly meis maar toen juh berichie in et turks achterliet dacht ik juh ken te ver gaan he hij heb muh nog 30 eurootjus opgelevert

Tis dat je er zelf om lacht.. :|


Goed geschreven !
Uitspraak van Ongewoon Bobo :hyper: op vrijdag 22 augustus 2008 om 09:03:
Je legt je telefoon op een tafel naast je in een drukke kroeg? dan vraag je erom dat het gestolen word

Uiteindelijk wel, oldest trick in the book :9
In dit land is tenslotte niemand meer te vertrouwen
snap zowiezo niet dat iemand een i-phone neemt....­weer zo'n overhyped toestel.­ er zijn wel beteren hor!
Jammer dat Philp the i-phone gejat is maar gelukkig had je je oude vertrouwde Sam nog bewaard.­

Ik heb ook een (oude) Nokia 6230 maar hij doet het al 3,5 jaar goed enne had in 2006 voor een Nokia N73 gekozen maar nooit gebruikt en mijn broer HAD een Nokia N95 die rot was na het vele gebel en gesms van mij heb ik die Nokia N73 maar aan hij gegeven en ga in de winter kijken voor een nieuwe Nokia weet nog niet welke het gaat worden.­

Groet Jeroen
super leuk geschreven!
wel kut van je iphone
Mijn Samsung is ook al van december 2004. :bounce: Wil ook geen andere! Er bestaat geen fijnere telefoon dan deze. (A)
heil to the old phones!

knalt al 5 jaar met hetzelfde toestel....­dat nooit kapot gaat en tevens nimmer gejat wordt!*­
Geweldig stukje! (Y) echt leuk geschreven :jaja:

Ik mis nogsteeds mijn oude samsung.. :cry: ook gejat..:(
Kon toen mn abbonnement weer met 2 jaar verlengen en kreeg weer een nieuwe Sam :D opgestuurd..
Maar die hield er na een jaar zomaar mee op :[
Dus bel nu maar met een geleende "koelkast"..
En nu ben ik helemaal :lief: op de samsung G800, maar zit nog een paar maand aan mn abbonement vast voordat ik een nieuwe uit kan zoeken..
Dus.. ook mijn les:
laat nooit je telefoon open en bloot op tafel liggen, en neem alleen nog 1 jarige abbonementen O:)
laatste aanpassing
I love Your Writing!! (H)

Go Samm! :respect:
Uitspraak van 010NAKKIE010 op maandag 25 augustus 2008 om 22:30:
tja solly meis maar toen juh berichie in et turks achterliet dacht ik juh ken te ver gaan he hij heb muh nog 30 eurootjus opgelevert

:loser:
helemaal te gek..:D
allebij de columms waren super om te lezen :respect:
leuke column kijk nu al uit naar t vervolg :P
ik vind het zielig...­ mja je moet ook nooit een dure nieuwe gadget laten liggen op een tafel, beetje naief...­
Leuk vervolg op je vorige Sam Column.
Doei philip, welkom terug Sam :P
beetje te erg gehecht aan een mobiel? , slaap je ook met ze? tering as je ze al een bijnaam geeft
dit is wat je noemt .....­
een levendige fantesie hahahaha
hij is wel goed en ver gezocht
maja kon eindelijk weer wat leuks lezen
goe gedaan da
Niceee! :) Echt leuk geschreven!
Erg leuke colum (Y) leest lekker weg. Heb precies het zelfde gehad!(andere telefoon uiteraard);)
leuk om te lezen...

erg jammer voor jou...

maar zei je gevoel je ook niet eerst, maar weer de korting...

en het verstand gooide roet in het eten door te beweren dat sam het niet zou halen...

ik hoop dat je verzekerd was en sam van een nieuw jasje kan voorzien en nieuwe toetsen...

en nog heel lang met elkaar blijft lullen ;-P
laatste aanpassing